IV CSK 33/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CSK 33/07

POSTANOWIENIE

Dnia 14 lutego 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

Prezes SN Tadeusz Ereciński

w sprawie z wniosku H.B.

przy uczestnictwie R. M., [...]

o dział spadku i zniesienie współwłasności,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 14 lutego 2007 r.,

na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania R.M.

od postanowienia Sądu Okręgowego w Ł.

z dnia 21 września 2006 r., sygn. akt [...],

odrzuca skargę kasacyjną

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 21 września 2006 r. Sąd Okręgowy w Ł. zmienił

postanowienie Sądu Rejonowego w Ł.

W skardze kasacyjnej uczestnik R.M. zarzucił naruszenie art. 385, 510 § 1 i

2 k.p.c., art. 32 § 1 k.r.o., art. 379 pkt 5, art. 380, 328 § 2, art. 224 k.p.c., art. 118

k.p.c., art. 125-130 k.p.c.

i wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia i

przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać

wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to

związane jest z instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 398 9 k.p.c., a jego

spełnienie polega na wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie

prawne lub, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących

poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów lub,

że zachodzi nieważność postępowania lub, że skarga kasacyjna jest oczywiście

uzasadniona. W uzasadnieniu wniosku należy przedstawić odrębną, pogłębioną

argumentację

prawną

wskazującą

na

zaistnienie

powołanej

okoliczności

uzasadniającej przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (por. uzasadnienie

uchwały Połączonych Izb – Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych oraz Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2002 r.,

III CZP 72/02, OSNC 2003, nr 7-8, poz. 92, postanowienia Sądu Najwyższego

z dnia 17 października 2001 r., III CZ 98/01, OSNC 2002, nr 5, poz. 71, z dnia

30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC 2002, nr 2, poz. 22, z dnia 10 maja 2001 r.,

II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01,

OSNC 2002, nr 12, poz. 151).

Obowiązek

ten

nie

został

spełniony.

Skarżący

jako

okoliczność

uzasadniającą przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazał "konieczność

dokonania zasadniczej wykładni art. 380 oraz 227 k.p.c. oraz stosunku między

tymi przepisami". Podniósł też, że "wymaga też zasadniczej wykładni ustawy

zagadnienie czy małżonek uczestnika postępowania w sprawie o dział spadku

nabywający rzecz znacznie przekraczającej wartość jego udziału jest uprawniony

do udziału w takim postępowaniu jako osoba zainteresowania w rozumieniu art.

510 k.p.c."

Jak wyjaśniono w orzecznictwie Sądu Najwyższego na tle art. 393 § 1 pkt 1

k.p.c. przedstawienie okoliczności, uzasadniających rozpoznanie kasacji ze

względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne, polega na

sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do

rozbieżnych ocen. Konieczne jest wyjaśnienie, jakie zagadnienie prawne

występuje w sprawie i dlaczego jest ono istotne, albo określenie, które przepisy

wymagają wykładni Sądu Najwyższego, ze wskazaniem, na czym polegają

związane z tym poważne wątpliwości, lub z przedstawieniem rozbieżności

występujących w orzecznictwie sądów (por. np. postanowienia z dnia 10 maja

2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002 r.,

III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151). Pogląd ten pozostaje aktualny po

wejściu w życie przepisów o skardze kasacyjnej.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 398 6 § 3

k.p.c.).