IV CSK 311/14 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CSK 311/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 listopada 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa Stowarzyszenia […] w P, działającego na rzecz M. R., X. R. i małoletniej Y. R.‎przeciwko […] Towarzystwu Ubezpieczeń […] Spółce Akcyjnej w S.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 listopada 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 3 grudnia 2013 r., sygn. akt V ACa […], I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

II. oddala wniosek pozwanego o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIEStowarzyszenie „[…]” działające na rzecz trojga powodów wniosło o przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 3 grudnia 2013 r. twierdząc, że skarga ta jest oczywiście uzasadniona, bowiem zadośćuczynienie zasądzone na rzecz powodów jest niewspółmiernie niskie w stosunku do stopnia doznanej krzywdy, wynikającej ze śmierci ich męża i ojca, za skutki której ponosi odpowiedzialność pozwany ubezpieczyciel.Przyjęcie skargi do rozpoznania przez Sąd Najwyższy ze względu na przyczynę określoną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. następuje w razie wykazania, w drodze przekonującej argumentacji prawnej, kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia powołanych w skardze przepisów, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego orzeczenia i podstaw skargi (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49 i z dnia 14 stycznia 2014 r., IV CSK 428/13, niepubl.).

O wystąpieniu takiej przyczyny nie przekonuje powtórzenie zarzutów powołanych w ramach skargi, ani ich akcentowanie w drodze zabiegów słownych, takich, jak opatrywanie ich określeniem „rażące”. Oczywista zasadność skargi nie może być skutecznie wykazana w drodze wywodów odpowiadających w istocie uzasadnieniu, choćby w zmodyfikowanej formie, podstaw skargi, a nie skupiających się na wykazaniu „oczywistości” w rozumieniu powołanego przepisu.Ocena powołanej przez skarżącego przyczyny przyjęcia skargi, tak jak została ona przedstawiona w skardze, wymagałaby badania konkretnych przesłanek rozstrzygnięcia, a tym samym - jego prawidłowości oraz zasadności zarzutów, co na tym etapie postępowania nie jest dopuszczalne.Określenie wysokości zadośćuczynienia przy orzekaniu na podstawie art. 448 k.c. mieści się w granicach znacznej swobody jurysdykcyjnej sądu meriti, a zasadniczym oczekiwaniem wobec tego sądu jest, to by ustalił on i rozważył wszystkie okoliczności i przesłanki, uzasadniające ocenę, że zadośćuczynienie, w określonej kwocie, powinno być przyznane.

Podstawę zaskarżonego orzeczenia stanowiły - co wynika z jego uzasadnienia - wszystkie okoliczności sprawy, zarówno te, które typowo są uwzględniane przy określaniu „odpowiedniej” sumy zadośćuczynienia, jak i te, które były w niniejszej sprawie specyficzne. Sama możliwość odmiennej oceny tych okoliczności nie stanowi przyczyny przyjęcia skargi do rozpoznania jako „oczywiście uzasadnionej”.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, stosownie do art. 3989 § 2 k.p.c., wniosku pozwanego o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego nie uwzględniając, gdyż odpowiedź na skargę została wniesiona po terminie (art. 3987 § 1 k.p.c.), a zatem bezskutecznie (art. 167 k.p.c.). [aw]