Legislator Case Law & Legislation
IV CSK 310/18 AI generated

IV CSK 310/18 · Sąd Najwyższy

Case Number IV CSK 310/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten nie narusza norm Konstytucji i pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy, dopuszczającymi wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Powódka zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 12 stycznia 2018 r. naruszenie art. 913 § 2 k.c. w związku z art. 354 § 1 i art. 898 § 1 k.c., art. 45 Konstytucji oraz art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności przez błędną wykładnię ustawowych pojęć „wypadek wyjątkowy” (art. 913 § 2 k.c.) i „rażąca niewdzięczność” (art. 898 § 1 k.c.).Wniosek o przyjęcie do rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej powódka uzasadniła oczywistą zasadnością wniesionej skargi kasacyjnej, wynikającą z nieuwzględnienia jej konstytucyjnie i konwencyjnie chronionych interesów jako osoby słabszej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wart. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa.

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1 k.p.c, art. 913 § 2 k.c, art. 898 § 1 k.c, art. 45 Konstytucji, art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c; IV CSK 310/18 · Sąd Najwyższy: Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy zaskarżone orzeczenie jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami prawa albo wydane zostało w wyniku dostrzegalnej bez potrzeby głębszej analizy jurydycznej błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11, 13 kwietnia 2016 r., V CSK 622/15).

Keywords

AI generated
unfit notwithstanding health condition right to higher insurance cover adjustment of insurance benefits suspension of insurance benefits rules on cover disability insurance matter

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c
Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 913 § 2 k.c
naruszenie art. 913 § 2 k.c.
art. 898 § 1 k.c
354 § 1 i art. 898 § 1 k.c., art.
art. 45 Konstytucji
898 § 1 k.c., art. 45 Konstytucji oraz art.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
I PK 237/10
Sygn. akt I PK 237/10 POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jolanta Strusińska-Żukowska w sprawie z powództwa A. P. przeciwko PKS Spółce Akcyjnej o przywrócenie do pracy i zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 28 lutego 2011 r., skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 30 czerwca 2010 r., 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
III PK 44/11
Wyrokiem z dnia 16 grudnia 2010 r.
V CSK 225/11
Sygn. akt V CSK 225/11 POSTANOWIENIE Dnia 24 lutego 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z powództwa Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w K. przeciwko "ENERGOINSTAL" S.A. w K. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 lutego 2012 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 27 stycznia 2011 r., 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
V CSK 622/15
Wnioskodawca K. M. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w B. z dnia 30 czerwca 2015 r. zmieniającego postanowienie Sądu Rejonowego w B. z dnia 24 lutego 2014 r., wydane w sprawie z jego wniosku przy uczestnictwie E. M. o podział majątku wspólnego. W skład majątku wspólnego byłych małżonków wchodziły m. in. dwie nieruchomości zabudowane, przy czym na jednej z nich, położonej w B. przy ul. H. […], znajdował się budynek mieszkalny, a obok niego samodzielny budynek gospodarczy zaadaptowany na cele mieszkalne, zaś na drugiej nieruchomości (przy ul.
AI generated
I Ca 431/17
Powódka (...) S.A. z siedzibą w W. wniosła o ustalenie od dnia wniesienia powództwa nieistnienia obowiązku zapłaty przez powódkę na rzecz pozwanego M. S. renty wyrównawczej w kwocie 1.170 zł miesięcznie, płatnej z góry do 10-go dnia każdego kolejnego miesiąca, poczynając od sierpnia 2006 r., z ustawowymi odsetkami w przypadku uchybienia płatności którejkolwiek raty, wynikającego z prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 4 lipca 2007 r., wydanego w sprawie I ACa 619/06. W treści pozwu strona powodowa wskazała, że nastąpiła istotna zmiana stosunków w odniesieniu do stanu, w jakim orzekano o rencie, na okoliczność czego przedstawiła szereg dowodów i twierdzeń.
I ACa 240/12
Powód (...) S.A. domagał się zasądzenia od pozwanego J. Ś. Kwoty 109803,54 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 4 stycznia 2008r. oraz w wyniku rozszerzenia powództwa kwoty 26 626, 05 zł z odsetkami ustawowymi od daty doręczenia pozwanemu wezwania do zapłaty. Sąd Okręgowy w Krośnie wyrokiem z dnia 30 stycznia 2012r. zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 91 863, 56 zł z odsetkami ustawowymi od kwoty 82878, 56 zł od 4 stycznia 2008r. i od kwoty 8985 zł od dnia 5 lipca 2010r.
III Ca 500/20
Wyrokiem z 8 stycznia 2020 r.
I ACa 873/19
wyroku z dnia 1 marca 2021 r.
III AUa 709/19
Decyzją z 14 maja 2018r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art. 57 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych odmówił A. S. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wskazując, że u ubezpieczonej nie stwierdzono niezdolności do pracy.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CSK 310/18 POSTANOWIENIE Dnia 25 stycznia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa A. K.‎przeciwko I. K.‎o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 stycznia 2019 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 12 stycznia 2018 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) przyznaje adwokat Z. D.-D. od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w B. kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten nie narusza norm Konstytucji i pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy, dopuszczającymi wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Powódka zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 12 stycznia 2018 r. naruszenie art. 913 § 2 k.c. w związku z art. 354 § 1 i art. 898 § 1 k.c., art. 45 Konstytucji oraz art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności przez błędną wykładnię ustawowych pojęć „wypadek wyjątkowy” (art. 913 § 2 k.c.) i „rażąca niewdzięczność” (art. 898 § 1 k.c.).Wniosek o przyjęcie do rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej powódka uzasadniła oczywistą zasadnością wniesionej skargi kasacyjnej, wynikającą z nieuwzględnienia jej konstytucyjnie i konwencyjnie chronionych interesów jako osoby słabszej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wart. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa.

Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy zaskarżone orzeczenie jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami prawa albo wydane zostało w wyniku dostrzegalnej bez potrzeby głębszej analizy jurydycznej błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11, 13 kwietnia 2016 r., V CSK 622/15).

W sprawie nie ma podstaw do stwierdzenia takiego naruszenia żadnego z przepisów prawnych powołanych w skardze przez powódkę.Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu w postępowaniu kasacyjnym rozstrzygnął stosownie do art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz.U. 2018.1184) oraz § 4 ust. 1 i 3, § 8 pkt 7 i § 16 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 r., poz. 1714 ze zm.). aj