Legislator Case Law & Legislation
IV CSK 309/15 AI generated

IV CSK 309/15 · Sąd Najwyższy

Case Number IV CSK 309/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie wnioskodawcy wnieśli skargę kasacyjną, zaskarżając postanowienie Sądu odwoławczego w części – w takim zakresie, w jakim nie zasądzono na ich rzecz odsetek ustawowych.

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1 k.p.c; IV CSK 309/15 · Sąd Najwyższy: Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie wnioskodawcy wnieśli skargę kasacyjną, zaskarżając postanowienie Sądu odwoławczego w części – w takim zakresie, w jakim nie zasądzono na ich rzecz odsetek ustawowych.

Keywords

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CSK 309/15 POSTANOWIENIE Dnia 18 listopada 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku M. C. i S. M.‎przy uczestnictwie E. Spółki Akcyjnej w G. ‎o ustanowienie służebności przesyłu,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 listopada 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w Toruniu‎z dnia 30 grudnia 2014 r., sygn. akt VIII Ca 255/14, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od wnioskodawców na rzecz uczestniczki postępowania kwotę 1800 (tysiąc osiemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie wnioskodawcy wnieśli skargę kasacyjną, zaskarżając postanowienie Sądu odwoławczego w części – w takim zakresie, w jakim nie zasądzono na ich rzecz odsetek ustawowych.

Dowodzili, że wynagrodzenie, wbrew stanowisku zawartemu w zaskarżonym orzeczeniu, należało im się od 2010 r., kiedy to wezwali przedsiębiorcę do zapłaty tego wynagrodzenia. Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołali się wyłącznie na oczywistą zasadność skargi właśnie ze względu na niezasądzenie należnych odsetek ustawowych. Skarga nie jest jednak oczywiście uzasadniona. Służebność przesyłu nie powstaje per facta concludentia, lecz z chwilą zawarcia umowy o jej ustanowienie lub stosownego orzeczenia sądu.

Dopiero od chwili jej powstania jest należne wynagrodzenie. Przed wydaniem postanowienia w tej sprawie służebność nie istniała, zatem przedsiębiorca nie miał obowiązku zapłacić wynagrodzenia za jej powstanie – nie pozostawał w zwłoce, a więc i odsetki się nie należały. Co najwyżej wnioskodawcy z odrębnym postępowaniu mogą wystąpić o zasądzenie odszkodowania za bezumowne korzystanie z ich nieruchomości w zakresie prawa służebności przesyłu za czas przed ustanowieniem tej służebności – w takim zakresie, w jakim roszczenie to nie jest jeszcze przedawnione.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.