IV CSK 299/17 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedW skardze kasacyjnej uczestnika nie została w sposób przekonywujący uzasadniona przesłanka przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., a skarżący nie przedstawił żadnych argumentów prawnych mających przekonać, że kwestie sformułowane w przedstawionym pytaniu w punkcie 1) na str. 2 skargi kasacyjnej mogą być uznane za prawne zagadnienia „istotne” w rozumieniu tego przepisu, w świetle publikowanego dorobku judykatury.Powołanie się na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), poprzestające na odwołaniu się do wcześniej wymienionych przesłanek, i niezawierające przekonywujących argumentów na rzecz twierdzenia o „oczywistej” (a więc ewidentnej, nie budzącej żadnych wątpliwości, widocznej bez potrzeby bliższej analizy) zasadności skargi, w ogóle nie odpowiada wymaganiu, o którym mowa w art. 3984 § 2 k.p.c., a więc nie może stanowić podstawy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i art. 99 k.p.c. oraz na podstawie § 5 pkt 3 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r., w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r.
Legislator headnote
AI generatedart. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c, art. 3984 § 2 k.p.c, art. 3989 § 2 k.p.c, art. 13 § 2 k.p.c, art. 99 k.p.c; IV CSK 299/17 · Sąd Najwyższy: Sygn. akt IV CSK 299/17 POSTANOWIENIE Dnia 30 listopada 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z wniosku M.W.przy uczestnictwie E. Spółki Akcyjnej z siedzibą w G.o ustanowienie służebności przesyłu,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 listopada 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w E.z dnia 1 marca 2017 r., sygn. akt I Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od uczestnika postępowania na rzecz wnioskodawcy kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CSK 299/17 POSTANOWIENIE Dnia 30 listopada 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z wniosku M.W.przy uczestnictwie E. Spółki Akcyjnej z siedzibą w G.o ustanowienie służebności przesyłu,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 listopada 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w E.z dnia 1 marca 2017 r., sygn. akt I Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od uczestnika postępowania na rzecz wnioskodawcy kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
W skardze kasacyjnej uczestnika nie została w sposób przekonywujący uzasadniona przesłanka przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., a skarżący nie przedstawił żadnych argumentów prawnych mających przekonać, że kwestie sformułowane w przedstawionym pytaniu w punkcie 1) na str. 2 skargi kasacyjnej mogą być uznane za prawne zagadnienia „istotne” w rozumieniu tego przepisu, w świetle publikowanego dorobku judykatury.Powołanie się na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), poprzestające na odwołaniu się do wcześniej wymienionych przesłanek, i niezawierające przekonywujących argumentów na rzecz twierdzenia o „oczywistej” (a więc ewidentnej, nie budzącej żadnych wątpliwości, widocznej bez potrzeby bliższej analizy) zasadności skargi, w ogóle nie odpowiada wymaganiu, o którym mowa w art. 3984 § 2 k.p.c., a więc nie może stanowić podstawy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i art. 99 k.p.c. oraz na podstawie § 5 pkt 3 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r., w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r.
(Dz.U. z 2016, poz. 1667). aj