Tenant must pay rent arrears but not building maintenance costs when acquiring freehold from housing co-op.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court partially allowed the tenant's claim to transfer ownership of his apartment from the housing cooperative. The lower court had previously ordered the tenant to pay both rent arrears and the cooperative's building maintenance costs. The Court ruled that while rent arrears remain payable, the legal basis for demanding maintenance costs was invalidated by a Constitutional Court decision. Consequently, the tenant is only obligated to settle rent debts upon acquiring the property.
Legislator headnote
AI generatedArt. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych; Art. 48 ust. 3 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych: In cases where a housing cooperative acquires a former workplace apartment free of charge, the tenant is only obligated to pay rent arrears, not the costs of necessary building maintenance.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Wyrok z dnia 8 stycznia 2010 r., IV CSK 292/09
W wypadku nieodpłatnego nabycia przez spółdzielnię mieszkaniową
budynku, w którym znajdują się dawne mieszkania zakładowe, najemca
ubiegający się o przeniesienie własności lokalu jest obowiązany spłacić
spółdzielni zadłużenie z tytułu świadczeń wynikających z umowy najmu (art.
48 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach
mieszkaniowych, jedn. tekst: Dz.U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116 ze zm.).
Sędzia SN Mirosława Wysocka (przewodniczący)
Sędzia SN Teresa Bielska-Sobkowicz
Sędzia SN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)
Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Andrzeja R. przeciwko Spółdzielni
Mieszkaniowej "P." w P. o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli, po
rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 stycznia 2010 r.
skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 17 lutego
2009 r.
uchylił zaskarżony wyrok i oddalił apelację oraz zasądził od pozwanej na rzecz
powoda kwotę 2700 zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 listopada 2008 r. Sąd Okręgowy w Lublinie w sprawie z
powództwa Andrzeja R. przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej "P." w P. uwzględnił
częściowo powództwo i zobowiązał pozwaną do złożenia oświadczenia woli o
ustanowieniu odrębnej własności lokalu nr 25 o powierzchni użytkowej 71,10 m 2 w
budynku przy ul. S. w P. wraz z udziałem wynoszącym 711/20605 części we
współużytkowaniu wieczystym działek gruntu i we współwłasności nieruchomości
wspólnej oraz przeniesieniu nieodpłatnie na rzecz Andrzeja i Zofii małżonków R.
własności tego lokalu wraz ze związanymi nim prawami. Sąd oddalił powództwo w
zakresie zobowiązania pozwanej do przeniesienia na rzecz powoda i jego żony
piwnicy przynależnej do tego lokalu.
Sąd Okręgowy ustalił, że Andrzej R. jest najemcą lokalu, w którym mieszka
wspólnie z żoną Zofią R. Aktem notarialnym z dnia 30 czerwca 1997 r. pozwana
Spółdzielnia nabyła nieodpłatnie od Zakładów Azotowych "P." S.A. w P. własność
udziału wynoszącego 1997,90/2060,50 części budynku mieszkalnego i innych
urządzeń położonych w P. przy ul. S. nr 54 wraz z wyrażonym w takim samym
ułamku udziałem w użytkowaniu wieczystym gruntu. Dnia 19 lipca 2005 r. powód
wystąpił do pozwanej z wnioskiem o zawarcie umowy notarialnej przenoszącej na
niego własność zajmowanego przez niego lokalu mieszkalnego. Zarząd pozwanej
Spółdzielni w dniu 25 października 2006 r. podjął uchwałę określającą przedmiot
odrębnej własności lokali w budynku przy ul. S. nr 54 w P. Spółdzielnia zawiadomiła
powoda, że powinien zapłacić kwotę 15 630,63 zł, po czym nastąpi przeniesienie
własności lokalu.
Sąd Okręgowy uznał roszczenie powoda za częściowo uzasadnione na
podstawie art. 64 k.c. w związku z art. 1047 § 1 k.p.c. oraz art. 48 i art. 49 1 ustawy z
dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (jedn. tekst: Dz.U. z 2003
r. Nr 119, poz. 1116 ze zm. – dalej: u.s.m.). Podkreślił, że uzależnienie przez
Spółdzielnię zawarcia umowy o przeniesienie własności lokalu na rzecz powoda od
uiszczenia przez niego kwoty 15 630,63 zł z tytułu poniesionych przez Spółdzielnię
nakładów koniecznych, przeznaczonych na utrzymanie budynku, nie ma
uzasadnienia w obowiązującym prawie. Oddalił żądanie powoda w zakresie
przeniesienia własności piwnicy jako pomieszczenia przynależnego do lokalu, ze
względu na treść uchwały zarządu Spółdzielni w przedmiocie określenia przedmiotu
odrębnej własności lokali.
Pozwana wniosła apelację, zarzucając sprzeczność ustaleń z treścią zebranego
w sprawie materiału dowodowego oraz naruszenie art. 491 i art. 48 u.s.m.
Sąd Apelacyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 17 lutego 2009 r. zmienił
zaskarżony wyrok w ten sposób, że powództwo oddalił oraz nie obciążył powoda
kosztami postępowania apelacyjnego. Podkreślił, że spór dotyczy wykładni art. 48
ust. 3 u.s.m. Przyjął, że przesłanką ustanowienia odrębnej własności lokalu
zajmowanego przez najemcę i przeniesienia jego własności na najemcę jest zwrot
poniesionych przez spółdzielnię nakładów koniecznych, przeznaczonych na
utrzymanie budynku, w którym znajduje się lokal. Wskazał ponadto, że legitymacja
czynna w niniejszej sprawie przysługuje łącznie małżonkom Andrzejowi i Zofii R.
jako współnajemcom lokalu, w związku z czym Sąd Okręgowy powinien
zawiadomić Zofię R. o toczącym się postępowaniu i umożliwić jej przystąpienie do
sporu po stronie powodowej.
Powód w skardze kasacyjnej zarzucił naruszenie prawa materialnego przez
błędną wykładnię art. 48 ust. 3 u.s.m. oraz przepisu postępowania, tj. art. 386 § 2
k.p.c. przez jego niezastosowanie i wydanie wyroku reformatoryjnego w sytuacji, w
której wyrok Sądu Okręgowego został wydany w warunkach nieważności
postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: (...)
Trafny jest zarzut naruszenia art. 48 ust. 3 u.s.m., choć z innych przyczyn niż
wskazane w skardze kasacyjnej. Według art. 48 ust. 1 u.s.m., najemcy
spółdzielczego lokalu mieszkalnego, który przed przejęciem przez spółdzielnię
mieszkaniową był mieszkaniem zakładowym przedsiębiorstwa państwowego,
państwowej osoby prawnej lub państwowej jednostki organizacyjnej, przysługuje do
spółdzielni roszczenie o zawarcie umowy przeniesienia własności lokalu, po
dokonaniu przez najemcę spłaty zadłużenia z tytułu świadczeń wynikających z
umowy najmu lokalu oraz wpłaty wkładu budowlanego określonego przez zarząd
spółdzielni, w wysokości proporcjonalnej do powierzchni użytkowej zajmowanego
mieszkania, wynikającej ze zwaloryzowanej ceny nabycia budynku, jeżeli
spółdzielnia nabyła budynek odpłatnie. Jeżeli spółdzielnia nabyła budynek
nieodpłatnie, zgodnie z art. 48 ust. 3 u.s.m., najemca powinien pokryć koszty
dokonanych przez spółdzielnię nakładów koniecznych, przeznaczonych na
utrzymanie budynku, w którym znajduje się ten lokal. Trybunał Konstytucyjny
stwierdził w wyroku z dnia 15 lipca 2009 r., K 64/07 (OTK-A Zb.Urz. 2009, nr 7, poz.
110), że art. 48 ust. 3 u.s.m. jest niezgodny z art. 64 ust. 1 Konstytucji. Wyjaśnił
m.in., że – zgodnie z tym przepisem – jeżeli spółdzielnia mieszkaniowa nabyła
mieszkanie zakładowe nieodpłatnie, to jest obowiązana przenieść jego własność na
najemcę tylko w zamian za spłatę zadłużenia z tytułu świadczeń wynikających z
umowy najmu lokalu oraz pokrycie kosztów dokonanych przez spółdzielnię
nakładów koniecznych, przeznaczonych na utrzymanie budynku, w którym znajduje
się ten lokal. Wobec tego najemca uzyskuje prawo własności mieszkania za kwotę
rażąco odbiegającą od wartości rynkowej lokalu. Zdaniem Trybunału
Konstytucyjnego, kwestionowany przepis stanowi ingerencję w przysługujące
spółdzielni mieszkaniowej prawo własności, polegającą na takim jego ograniczeniu,
które nie znajduje dostatecznego uzasadnienia i nie spełnia konstytucyjnych
warunków dopuszczalności ograniczeń o tak daleko idącym zakresie.
W związku z utratą mocy obowiązującej art. 48 ust. 3 u.s.m. wymaga
rozważenia, w jaki sposób wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 lipca 2009 r.
wpłynął na sposób rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
Po pierwsze, zgodnie z poglądem przeważającym w orzecznictwie Sądu
Najwyższego, wyrok Trybunału Konstytucyjnego stwierdzający niezgodność
przepisu ustawy z Konstytucją jest w zasadzie skuteczny ex tunc, tj. od dnia wejścia
w życie zakwestionowanego przepisu, chyba że co innego wynika z jego sentencji
albo – jak np. w wypadku niekonstytucyjności art. 418 k.c. – utrata mocy
obowiązującej następuje ze skutkiem od dnia wejścia w życie Konstytucji (zob.
uchwała z dnia 3 lipca 2003 r., III CZP 45/03, OSNC 2004, nr 9, poz. 136, wyrok z
dnia 9 października 2003 r., I CK 150/02, OSNC 2004, nr 7-8, poz. 132, wyrok z
dnia 29 października 2003 r., III CK 34/02, OSP 2005, nr 4, poz. 54, uchwała z dnia
23 stycznia 2004 r., III CZP 112/03, OSNC 2005, nr 4, poz. 61, postanowienie z
dnia 15 kwietnia 2004 r., IV CK 272/03, nie publ., wyrok z dnia 30 września 2004 r.,
IV CK 20/04, OSNC 2005, nr 9, poz. 161, wyrok z dnia 26 listopada 2004 r., V CK
270/04, nie publ., uchwała z dnia 23 czerwca 2005 r., III CZP 35/05, OSNC 2006, nr
5, poz. 81, wyrok z dnia 7 października 2005 r., II CK 756/04, "Monitor Prawniczy"
2005, nr 21, s. 1027, uchwała z dnia 19 maja 2006 r., III CZP 26/06, OSNC 2007, nr
3, poz. 39, wyrok z dnia 14 września 2006 r., III CSK 102/06, nie publ., uchwała
składu siedmiu sędziów z dnia 7 grudnia 2006 r., III CZP 99/06, OSNC 2007, nr 6,
poz. 79, wyrok z dnia 15 czerwca 2007 r., II CNP 37/07, nie publ., wyrok z dnia 13
grudnia 2007 r., I CSK 315/07, nie publ., wyrok z dnia 19 czerwca 2008 r., V CSK
31/08, OSNC-ZD 2009, nr A, poz. 16, wyrok z dnia 20 maja 2009 r., I CSK 379/08,
OSNC 2009, nr 12, poz. 172). Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 lipca
2009 r. spowodował zatem utratę mocy obowiązującej art. 48 ust. 3 u.s.m. ze
skutkiem od dnia 31 lipca 2007 r., tj. od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 14
czerwca 2007 r. o zmianie ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych oraz o zmianie
niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 125, poz. 873).
Po drugie, Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 15 lipca 2009 r., rozważając
problem zgodności z Konstytucją art. 48 ust. 3 u.s.m., dokonał trafnej wykładni tego
przepisu w związku z art. 48 ust. 1 u.s.m. Podkreślił, że – zgodnie z art. 48 ust. 3
u.s.m. – w wypadku gdy spółdzielnia mieszkaniowa nabyła mieszkanie zakładowe
nieodpłatnie, była obowiązana przenieść jego własność na najemcę tylko w zamian
za spłatę zadłużenia z tytułu świadczeń wynikających z umowy najmu lokalu oraz
za pokrycie kosztów dokonanych przez spółdzielnię nakładów koniecznych,
przeznaczonych na utrzymanie budynku, w którym znajduje się ten lokal. Wynika z
tego, że art. 48 ust. 1 u.s.m., przed utratą mocy obowiązującej art. 48 ust. 3 u.s.m.,
odnosił się zarówno do odpłatnego, jak i nieodpłatnego nabycia przez spółdzielnię
budynku, w którym znajdowały się dawne mieszkania zakładowe. Odmienne były
jednak przesłanki nabycia własności lokalu przez najemcę. W wypadku odpłatnego
nabycia budynku przez spółdzielnię najemca spłacał zadłużenie z tytułu świadczeń
wynikających z umowy najmu lokalu oraz wnosił wkład budowlany, jeżeli zaś
spółdzielnia nabyła budynek nieodpłatnie, najemca spłacał zadłużenie z tytułu
świadczeń wynikających z umowy najmu lokalu oraz pokrywał koszty dokonanych
przez spółdzielnię nakładów koniecznych, przeznaczonych na utrzymanie budynku,
w którym znajduje się ten lokal. Obecnie, w związku z utratą mocy obowiązującej
art. 48 ust. 3 u.s.m., w wypadku nieodpłatnego nabycia budynku przez spółdzielnię
najemca jest obowiązany spłacić jedynie zadłużenie z tytułu świadczeń
wynikających z umowy najmu lokalu, odpadła natomiast, ze skutkiem ex tunc,
podstawa prawna żądania przez spółdzielnię spłaty poniesionych przez nią
nakładów.
Z tych powodów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1 k.p.c. orzekł, jak w
sentencji.