IV CSK 280/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CSK 280/11

POSTANOWIENIE

Dnia 16 listopada 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jan Górowski

w sprawie z wniosku D. D.

przy uczestnictwie R. S.

o podział majątku wspólnego,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 16 listopada 2011 r.,

na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania

od postanowienia Sądu Okręgowego

z dnia 28 stycznia 2011 r.,

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać:

oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono

zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich

uzasadnienie oraz wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia

z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany. Są to tzw. elementy

konstrukcyjne

tego

nadzwyczajnego,

wysoce

sformalizowanego

zaskarżenia i dlatego niezachowanie któregokolwiek z nich skutkuje

środka

jego

odrzuceniem a limine.

Oznaczenia zaskarżonego orzeczenia sądu drugiej instancji następuje przez

wskazanie sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, jego sygnatury i daty

wydania nazwisk (nazwy) stron (w sprawie rozpoznanej w postępowaniu

nieprocesowym wnioskodawców i uczestników) i przedmiotu postępowania.

Pomijając, że skarżący wniósł skargę od wyroku, gdy tymczasem Sąd Okręgowy w

dniu 28 stycznia 2011 r., wydał postanowienie, w skardze kasacyjnej nie został

oznaczony

przedmiot

sprawy,

ani

też

nazwisko

wnioskodawczyni.

Imienia i nazwiska D. D. nie wskazano ani w części wstępnej skargi kasacyjnej, ani

też w jej uzasadnieniu.

Na

marginesie

można

zauważyć,

że

w

postępowaniu

działowym

skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest

niższa niż sto pięćdziesiąt tysięcy złotych. Oznaczona w skardze kasacyjnej

wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 223 651, 71 zł może budzić wątpliwości,

jeśli zauważyć, że według stanowiska skarżącego dopłata dla wnioskodawczyni

powinna wynosić nie zasądzoną kwotę 52 308 zł, lecz 29 645,63 zł.

Wartością przedmiotu

zaskarżenia

w

sprawach

działowych

jest

wartość

konkretnego interesu skarżącego, a nie wartość przedmiotu działu (por. np.

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2002 r., III CZ 98/02, OSNC

2004, nr 4, poz. 60). Nie przesądzając tej kwestii, ze względu na stwierdzony brak,

w sprawie najprawdopodobniej stanowiła ją różnica pomiędzy dopłatą zasądzoną

a oczekiwaną przez uczestnika, oraz wartość pominiętych nakładów uczestnika

w kwocie 45 324,74 zł.

Ze wskazanych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji,

na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.