IV CSK 259/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CSK 259/07

POSTANOWIENIE

Dnia 22 sierpnia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Antoni Górski

w sprawie z powództwa A.W.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 22 sierpnia 2007 r.,

na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej

od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 31 stycznia 2007 r., sygn. akt [...],

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

W orzecznictwie przyjmuje się zgodnie, że dla spełnienia wymogu z art. 3984

§ 1 pkt 3 k.p.c. konieczne jest zawarcie w skardze kasacyjnej odrębnego wniosku

o jej przyjęcie do rozpoznania, zawierającego profesjonalny wywód prawny

nawiązujący do wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c. przesłanek przedsądu

z przytoczeniem, które z nich występują w sprawie i z uzasadnieniem stanowiska

skarżącego w tym przedmiocie (por. postanowienie SN z dnia 26 kwietnia 2004 r.,

II CZ 28/06, LEX NR 198531). Skarga pozwanego w niniejszej sprawie nie spełnia

wymogu należytego uzasadnienia wskazywanej konieczności dokonania wykładni

art.

k.c.

Ogranicza

się

bowiem

w

tej

kwestii

do

następującego

jednozdaniowego stwierdzenia: Z jednej strony przepis (chodzi o art. 416 k.c.) nie

odnosi się do Skarbu Państwa oraz innych osób prawnych przy wykonywaniu

władzy publicznej, podczas gdy z drugiej, w odniesieniu do osób prawnych,

przyjmuje odpowiedzialność na zasadzie art. 415 k.c. bądź art. 430 k.c. Brak

należytego uzasadnienia występowania okoliczności, która miałaby usprawiedliwiać

przyjęcie

skargi

kasacyjnej

do

rozpoznania,

stanowi

brak

konstrukcyjny,

nieusuwalny, skutkujący odrzucenie skargi (art. 3986 § 3 k.p.c.). Dlatego orzeczono

jak w sentencji.