IV CSK 244/15 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CSK 244/15 POSTANOWIENIE Dnia 27 października 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa J. D.‎przeciwko Gminie Miejskiej Łomża‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 października 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku‎z dnia 28 października 2014 r., sygn. akt I ACa 730/13, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 28 października 2014 r. powód J.D. uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania jej oczywistą zasadnością.Uzasadnienie wniosku opartego na przyczynie przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga przedstawienia argumentacji prawnej zmierzającej do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia przepisów prawa, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego orzeczenia i podstaw skargi. Zakres badania sprawy w ramach przedsądu nie pozwala Sądowi Najwyższemu na tym etapie postępowania na ocenę zasadności zarzutów kasacyjnych.

Z tego względu uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, które odwołuje się do przesłanki oczywistej zasadności skargi, nie może być sformułowane w sposób wymagający takiej oceny, ale powinno koncentrować się na argumentacji prawnej odrębnej od merytorycznej motywacji skargi. Z tymi założeniami pozostaje w sprzeczności uzasadnienie wniosku zawarte w skardze powoda, sprowadzające się do powtórzenia niektórych zarzutów procesowych skargi oraz zmodyfikowanej, skróconej wersji ich uzasadnienia, z całkowitym pominięciem aspektu „oczywistości” zarzucanych naruszeń prawa.

Nie stwierdziwszy przyczyn uzasadniających przyjęcie skargi do rozpoznania, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.