IV CSK 238/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CSK 238/06

POSTANOWIENIE

Dnia 21 września 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosława Wysocka

w sprawie z powództwa B.K.

przeciwko Skarbowi Państwa - Komendzie Wojewódzkiej Policji […]

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 21 września 2006 r.,

na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej

od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 21 marca 2006 r., sygn. akt [...],

odrzuca skargę

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 21 marca 2006 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację

pozwanego Skarbu Państwa

- Komendy Wojewódzkiej Policji od wyroku Sądu

Okręgowego w P.

We wniesionej w dniu 12 lipca 2006 r. skardze kasacyjnej Skarb Państwa –

Komenda Wojewódzkiej Policji wnosiła o uchylenie zaskarżonego wyroku. Skargę

wniósł pełnomocnik strony pozwanej będący radcą prawnym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Z dniem 15 marca 2006 r. weszła w życie ustawa z dnia 8 lipca 2005 r.

o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (Dz.U. Nr 169, poz. 1417 ze zm.), której

celem jest zapewnienie należytej ochrony prawnej praw i interesów Skarbu

Państwa

przez

powierzenie

zastępstwa

tego

podmiotu

odrębnej

i wyspecjalizowanej instytucji. W określonych rodzajach postępowań zastępstwo

Skarbu Państwa przez Prokuratorię jest obowiązkowe. Do postępowań takich

zaliczone zostało postępowanie toczące się przed Sądem Najwyższym, w którym

wprowadzono wyłączne zastępstwo Skarbu Państwa przez Prokuratorię Generalną

(art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy, z wyjątkiem spraw określonych w art. 4 ust. 4 ustawy).

Z art. 4 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy wynika, że zdolność postulacyjna przed Sądem

Najwyższym przysługuje wyłącznie Prokuratorii Generalnej, z wyłączeniem

wszystkich innych podmiotów, w tym adwokatów i radców prawnych. Art. 87 1 § 3

k.p.c. należy w tym kontekście interpretować w ten sposób, że w sprawach,

w których obowiązuje wyłączne zastępstwo Skarbu Państwa przez Prokuratorię

Generalną, wyłączone jest z mocy prawa zastępowanie go przez jakikolwiek inny

podmiot.

Zgodnie z zasadą bezpośredniego działania ustawy nowej, stosowaną

w prawie cywilnym procesowym, przepisy ustawy o Prokuratorii Generalnej

o charakterze procesowym powinny być stosowane od daty wejścia jej w życie.

W odniesieniu do postępowania przed Sądem Najwyższym wyjątek od tej zasady

został przewidziany w art. 83 ust. 3 ustawy o Prokuratorii Generalnej. Nie dotyczy

on sytuacji, w których - jak w sprawie niniejszej - skarga kasacyjna została

wniesiona po wejściu w życie tej ustawy; w takich wypadkach do zastępstwa

Skarbu Państwa przed Sądem Najwyższym znajdą zastosowanie jej przepisy.

Art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o Prokuratorii Generalnej przyznaje jej kompetencję

do wyłącznego zastępstwa Skarbu Państwa „przed Sądem Najwyższym”,

co obejmuje

także

czynności

związane

z

postępowaniem

przed

Sądem

Najwyższym, podejmowane przed sądem drugiej instancji. Do czynności takich

należy niewątpliwie wniesienie skargi kasacyjnej.

Wniesienie w sprawie niniejszej skargi kasacyjnej stanowiło czynność

procesową

związaną z postępowaniem przed Sądem Najwyższym; nastąpiło

w lipcu 2006 r., a więc pod rządem ustawy o Prokuratorii Generalnej, co oznacza

że czynność objęta była wyłącznym zastępstwem Prokuratorii Generalnej. Skargę

wniósł natomiast radca prawny reprezentujący pozwaną jednostkę Skarbu

Państwa,

czyli

osoba

nie

mająca

zdolności

postulacyjnej.

Powoduje

to

niedopuszczalność skargi kasacyjnej. Takie samo stanowisko w omawianej kwestii

zostało już wcześniej wyrażone w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia

31 sierpnia 2006 r., I CZ 47/06 (dotychczas nie publikowane).

Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398 6 § 3 k.p.c.,

odrzucił skargę kasacyjną.