IV CSK 230/15 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedWedług art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla. Uczestnicy postępowania J.
Legislator headnote
AI generatedart. 3989 § 1 k.p.c, art. 292 k.c, art. 3989 §1 pkt 1 k.p.c; IV CSK 230/15 · Sąd Najwyższy: Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla. Uczestnicy postępowania J.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CSK 230/15 POSTANOWIENIE Dnia 23 października 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z wniosku E. Spółki Akcyjnej w G.przy uczestnictwie J. K., J. K.1 i Skarbu Państwa Prezydenta Miasta Toruniao zasiedzenie służebności przesyłu,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 października 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestników postępowaniaJ. K. i J. K.1 od postanowienia Sądu Okręgowego w Toruniuz dnia 5 listopada 2014 r., sygn. akt VIII Ca 461/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz zasądza od uczestników postępowania J. K. i J. K.1 na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla. Uczestnicy postępowania J.
K. i J. K.1 przytoczyli jako podstawy kasacyjne naruszenie art. 3051 w związku z art. 292 k.c., a wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadnili występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, sprowadzającego się, jak wynika z rozważań zawartych na s. 3-6 uzasadnienia skargi kasacyjnej, do oceny dopuszczalności nabycia przez zasiedzenie przed dniem 3 sierpnia 2008 r. służebności gruntowej odpowiadającej treści służebności przesyłu. Wniosek uczestników postępowania o przyjęcie wniesionej przez nich skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy nie zasługiwał na uwzględnienie.
Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 §1 pkt 1 k.p.c. jest objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy zagadnienie nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Zagadnienia wskazane we wniosku skarżących nie spełnia tych wymagań. Według ugruntowanego orzecznictwa, w takich okolicznościach, jak występujące w sprawie, dopuszczalne jest nabycie przez zasiedzenie służebności gruntowej o treści odpowiadającej służebności przesyłu (zob. w szczególności postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 września 2014 r., V CSK 553/13 i cytowane w nim orzeczenia, a także postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6 czerwca 2014 r., V CSK 559/14 i 24 kwietnia 2015 r., II CSK 575/14, oraz postanowienia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 lipca 2014 r., P 28/13 i 14 lipca 2015 r., P 47/13).
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. l.n