IV CSK 228/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CSK 228/10

POSTANOWIENIE

Dnia 10 sierpnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Strzelczyk

w sprawie z wniosku M. K.

przy uczestnictwie M. K., Mi. K. i Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. Oddziału

w G. Inspektoratu w K.

o stwierdzenie nabycia spadku,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 10 sierpnia 2010 r.,

na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni i uczestniczek postępowania M. K. i

Mi.K.

od postanowienia Sądu Okręgowego

z dnia 16 marca 2009 r.,

1)

odrzuca skargi kasacyjne uczestniczek postępowania

M. K. i Mi. K.

2)

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej wnioskodawczyni

do rozpoznania

3)

zasądza od wnioskodawczyni na rzecz Skarbu Państwa

- Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 120

(sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów

postępowania kasacyjnego

Uzasadnienie

Określone w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze

kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione,

jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje

potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub

wywołujących

rozbieżności

w

orzecznictwie

sądów,

zachodzi

nieważność

postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania

przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie

przez

powołanie

i

uzasadnienie

istnienia

przesłanek

o

charakterze

publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej

pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd

Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia

skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Wnioskodawczyni wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania

ze względu na pojawiające się w niniejszej sprawie istotne zagadnie nie prawne

zawierające

się

w

odpowiedzi

na

pytanie

dotyczące

możliwości

wiedzy

spadkobierców o zadłużeniach spadkodawcy w sformułowanych w skardze

okolicznościach faktycznych.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że jeżeli

skarżący, jako okoliczność uzasadniającą wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania wskazuje występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego,

to powinien to zagadnienie przedstawić przez jego sformułowanie z przytoczeniem

przepisów prawa, na tle których ono powstało, a także przytoczyć argumenty

prawne prowadzące do rozbieżnych ocen prawnych, a ponadto wykazać, że jest to

zagadnienie, którego rozwiązanie jest istotne nie tylko dla rozstrzygnięcia

rozpoznawanej sprawy, lecz także dla praktyki sądowej (postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11; z dnia

3 października 2002 r., II CKN 447/01, niepubl; z dnia 14 grudnia 2004 r., III CK

585/04, niepubl; z dnia 4 sierpnia 2006 r., III CZ 47/06, niepubl; z dnia 22 listopada

2007 r., I CSK 326/07, niepubl; z dnia 26 czerwca 2008 r., I CSK 108/08, niepubl).

Tych kryteriów nie spełnia uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania, które nie tylko, że nie wskazuje konkretnych norm prawnych ale także

nie zawiera argumentów prawnych (których nie może zastąpić uzasadnienie

podstaw skargi kasacyjnej). Poza tym przedstawione zagadnienie opiera się na

abstrakcyjnym stanie faktycznym i w istocie jest wyrazem, niedopuszczalnego

w postępowaniu kasacyjnym (art. 3983 § 3 k.p.c.), kwestionowania ustaleń

faktycznych i oceny dowodów.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi

kasacyjnej wnioskodawczyni do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c.

Sąd

drugiej

Apelacje uczestniczek

instancji

zostały

rozpoznał

odrzucone.

jedynie

Z

apelację

tego

wnioskodawczyni.

względu

na

podstawie

art. 3986 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy postanowił jak wyżej w punkcie 2.

O kosztach postępowania Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 398 21 k.p.c.

w związku z art. 13 § 2, 391 § 1, 98 k.p.c.