IV CSK 207/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CSK 207/07

POSTANOWIENIE

Dnia 24 lipca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosława Wysocka

w sprawie z powództwa EW i MW

przeciwko W. SA

o odszkodowanie i zadośćuczynienie,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 24 lipca 2007 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powódki EW

od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 20 grudnia 2006 r., sygn. akt [...],

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 20 grudnia 2006

r. powódka EW powołała jako okoliczności uzasadniające przyjęcie skargi do

rozpoznania

występowanie

w

sprawie

istotnego

zagadnienia

prawnego

dotyczącego „charakteru zobowiązania do zapłaty zadośćuczynienia po wezwaniu

osoby zobowiązanej lub zakładu ubezpieczeń do spełnienia świadczenia, co

również wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów”

oraz to, że zarzucane

naruszenia prawa materialnego i postępowania „są na tyle istotne, że powodują

oczywistą zasadność skargi kasacyjnej”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej

ze względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne (art. 398 9 § 1 pkt

1 k.p.c.) polega na sformułowaniu tego zagadnienia, ze wskazaniem przepisów, na

tle których ono występuje oraz wskazaniu argumentów prawnych mogących

prowadzić do różnych ocen, a także argumentów przekonujących o istotności

zagadnienia. Natomiast powołanie się na przesłankę określoną w art. 398 9 § 1 pkt

2 k.p.c. wymaga określenia, jakie przepisy wymagają wykładni, z przedstawieniem,

na czym polegają poważne wątpliwości, które one wywołują, lub rozbieżności

występujących w orzecznictwie sądów. Konfrontacja treści wniosku skarżącej z tymi

wymaganiami prowadzi do jednoznacznej konkluzji, że w skardze brak jest

uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania przewidzianego w art. 398 4

§ 1 pkt 3 k.p.c.

Stwierdzenie to odnosi się także do powołania się na oczywistą zasadność skargi

(art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), gdyż nie może być uznane za uzasadnienie tej

przesłanki wyrażenie przez stronę skarżącą przekonania o tym, że zarzuty

skierowane przeciwko zaskarżonemu orzeczeniu są „na tyle istotne”, że czynią

skargę oczywiście uzasadnioną.

Brak w skardze kasacyjnej odpowiadającego ustawowym wymaganiom

uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania jest brakiem nieusuwalnym,

powodującym odrzucenie skargi wprost (por. postanowienie Sądu Najwyższego

z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006/4/75). Uzasadniało to odrzucenie

skargi powódki, o czym Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 398 6 § 3 k.p.c.