IV CSK 193/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CSK 193/05

POSTANOWIENIE

Dnia 15 lutego 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosława Wysocka

w sprawie z powództwa "P." Spółki z o.o. w G.

przeciwko J. K. i J. K.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 15 lutego 2006 r.,

na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 28 czerwca 2005 r.,

I. odrzuca skargę kasacyjną;

II. zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanych solidarnie

kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł tytułem kosztów postępowania

kasacyjnego.

Uzasadnienie

W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 28 czerwca

2005 r., opartej na podstawie naruszenia art. 646 k.c. przez jego błędne

zastosowanie, wniosek o jej przyjęcie powód uzasadnił w ten sposób, że „wobec

bezpodstawnego zastosowania do stanu faktycznego sprawy art. 646 kodeksu

cywilnego koniecznym jest rozpatrzenie niniejszej skargi"; w uzasadnieniu wniosku

podał nadto, że wyrokowi zarzuca się naruszenie prawa materialnego przez błędne

uznanie, iż w stanie faktycznym sprawy powód wykonywał prace na podstawie

mieszanej umowy dostawy i o dzieło, a nie umowy o roboty budowlane.

Sąd Najwyższy, badając dopuszczalność skargi kasacyjnej, zważył, co

następuje:

Stosownie do art. 3984 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna powinna między innymi

zawierać przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie (pkt 2) oraz wniosek

o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienie (pkt 3). Podobnie, jak to

miało miejsce w odniesieniu do kasacji, wymagania istotne skargi kasacyjnej są od

siebie niezależne i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania nie

może polegać na odwołaniu się do uzasadnienia jej podstaw.

Art. 3989 § 1 k.p.c. wymienia przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do

rozpoznania, które zachodzą, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie

prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub

wywołujących

rozbieżności

w

orzecznictwie

sądów,

zachodzi

nieważność

postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Na tych jedynie

przesłankach Sąd Najwyższy opiera rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia skargi do

rozpoznania.

Strona wnosząca o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania winna zatem

wyraźnie określić, która z wymienionych przesłanek - jej zdaniem zachodzi -oraz

twierdzenie to uzasadnić.

W skardze kasacyjnej brak jest wyraźnego odniesienia się do ustawowych

przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; w skardze tej nie

sformułowano zagadnienia prawnego ani nie wskazano na potrzebę wykładni

przepisów, nie powołano także okoliczności, o których mowa w punktach 3 i 4 § 1

art. 3989 k.p.c.

Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania

sprowadzające

się

do

uzasadnienia

podstawy

skargi,

bez

powiązania

z przesłankami, które Sąd Najwyższy ocenia pod kątem przyjęcia jej do

rozpoznania,

nie

czyni

w

żaden

sposób

istotnemu

wymaganiu

skargi,

przewidzianemu w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.

Niezachowanie jednego z istotnych wymagań skargi kasacyjnej, określonych

w art. 3984 § 1 k.p.c., uzasadnia jej odrzucenie wprost (art. 398 6 § 2 k.p.c.);

o odrzuceniu skargi powoda Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 398 6 § 3 k.p.c.

z rozstrzygnięciem o kosztach postępowania kasacyjnego stosownie do art. 98

i 108 § 1 k.p.c.

jc