IV CSK 188/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CSK 188/08

POSTANOWIENIE

Dnia 6 czerwca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Antoni Górski

w sprawie z wniosku M. R.

przy uczestnictwie G. P., C. R., W. B. (…) i M. C. oraz następców prawnych M. C. – J.

C., A. C. i E. R.

o stwierdzenie zasiedzenia własności nieruchomości,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 czerwca 2008 r.,

na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania W. B. od postanowienia Sądu

Okręgowego w B. z dnia 5 października 2007 r., sygn. akt II Ca (…),

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

W orzecznictwie utrwalone jest stanowisko, że dla spełnienia wymogu z art. 398 4

§ 1 pkt 3 k.p.c. niezbędne jest zawarcie w skardze kasacyjnej odrębnego wniosku o jej

przyjęcie do rozpoznania, zawierającego profesjonalny wywód prawny, nawiązujący do

wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c. przesłanek przedsądu, ze wskazaniem, które z nich

występują w sprawie i z uzasadnieniem stanowiska skarżącego w tym przedmiocie (por.

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2006 r., II Cz 28/06, niepubl.,

nawiązujące do uchwały połączonych izb Sądu Najwyższego: Izby Cywilnej oraz Izby

Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 17 grudnia 2002 r., III CZP

72/02, OSNC 2003, nr 7 - 8, poz. 92). Uzasadnieniem dla tak pojmowanego wymagania

skargi jest konieczność zaprezentowania przez jej autora argumentów natury prawnej,

pozwalających Sądowi Najwyższemu na podjęcie w ramach przedsądu prawidłowej

decyzji, czy skarga zasługuje na przyjęcie jej do rozpoznania, czy też nie. Dlatego też

ten wymóg należy do tzw. wymogów konstrukcyjnych skargi, których niespełnienie

skutkuje jej odrzuceniem a limine.

Wniesiona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie spełnia tych wymagań,

nawet przy liberalnym ich potraktowaniu. Ogranicza się bowiem do ogólnikowego

stwierdzenia, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne „polegające na

rozstrzygnięciu istoty rzeczywistego samoistnego posiadania całej nieruchomości

w niezbędnym do zasiedzenie okresie, z potrzebą przeprowadzenia eksmisji”. Dlatego

na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. skarga podlegała odrzuceniu.