IV CSK 188/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CSK 188/07

POSTANOWIENIE

Dnia 18 lipca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie z powództwa PP

przeciwko AO

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 18 lipca 2007 r.,

na skutek skargi kasacyjnej pozwanej

od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 21 grudnia 2006 r., sygn. akt [...],

odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od pozwanej na rzecz

powoda kwotę 1800 zł (tysiąc osiemset) tytułem zwrotu kosztów

postępowania kasacyjnego

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 21 grudnia 2006 r. Sąd Apelacyjny zmienił częściowo

wyrok Sądu Okręgowego w T. z dnia 25 maja 2006 r. poprzez zastrzeżenie na

rzecz pozwanej prawa powoływania się w postępowaniu egzekucyjnym na

ograniczenie jej odpowiedzialności do oznaczonej w wyroku nieruchomości i oddalił

apelację pozwanej w pozostałej części.

W skardze kasacyjnej pozwana zaskarżyła wyrok Sądu Apelacyjnego

w całości wnosząc o jego uchylenie oraz poprzedzającego go wyroku Sądu

Okręgowego w T. i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania,

bądź uchylenie wskazanych wyżej wyroków i oddalenie powództwa.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna

zawierać wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienie.

Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie może

ograniczać się do samego wskazania ustawowej podstawy przyjęcia skargi

kasacyjnej do rozpoznania, wymienionej w art. 398 9 § 1 k.p.c., gdyż powinno ono

służyć ocenie, czy wymieniona w ustawie podstawa do przyjęcia przez Sąd

Najwyższy skargi kasacyjnej do rozpoznania istnieje. Uzasadnienie wniosku

o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, zawarte w skardze wniesionej przez

pozwaną ogranicza się zaś do stwierdzenia, że „istota zagadnienia prawnego

sprowadza się do oceny czynności prawnej (...) dokonanej w konkretnym stanie

faktycznym w świetle zasad współżycia społecznego”. Skarżąca nie wskazała

w czym miałaby przejawiać się istotna waga przedstawionego przez nią

zagadnienia i nie podała żadnych argumentów, które uzasadniałyby jej stanowisko

w tym zakresie. Nie został zatem spełniony wymóg zawarcia w skardze kasacyjnej

uzasadnienia wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania. Brak w skardze kasacyjnej

któregokolwiek z jej konstrukcyjnych elementów wymienionych w art. 398 4 § 1

k.p.c. oznacza, że skarga posiada nieusuwalne braki powodujące konieczność jej

odrzucenia na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. Z tego względu skargę kasacyjną

pozwanej należało odrzucić, w oparciu o treść art. 3986 § 3 k.p.c.