IV CSK 182/15 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CSK 182/15 POSTANOWIENIE Dnia 29 maja 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa M. T.‎przeciwko E. S. - kuratorowi zmarłego M.O.‎o ustalenie ojcostwa,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 maja 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Ostrołęce‎z dnia 14 sierpnia 2014 r., sygn. akt I Ca 207/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i przyznaje adwokatowi A.G. od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Ostrołęce kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) zł, powiększoną o należny podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalił się pogląd, zgodnie z którym "zagadnienie prawne" w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest to zagadnienie nowe i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie sądowym, które wiąże się z określonym przepisem prawnym i którego wyjaśnienie ma znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, ale także dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2013 r., II CSK 479/12, nie publ.).

Należy podkreślić, że zadanie wnoszącego skargę kasacyjną nie wyczerpuje się na wymyśleniu problemu prawnego bazującego na przepisach wskazanych w podstawie skargi kasacyjnej. Konieczne jest przedstawienie odpowiedniego wywodu jurydycznego, wykazującego nie tylko preferowany przez skarżącego sposób rozstrzygnięcia zagadnienia, ale także wadliwość rozwiązania postawionego problemu przy wykorzystaniu zapatrywań wyrażonych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku sądu drugiej instancji (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2013 r., III SK 54/12, nie publ.).W odniesieniu zaś do potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości argumentacja powinna polegać na przedstawieniu stanowisk prowadzących do rozbieżnych ocen prawnych oraz własnej, odpowiednio uzasadnionej propozycji interpretacji powołanych przepisów wraz z wykazaniem, w jaki sposób wiąże się ona z rozstrzygnięciem zapadłym w sprawie (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 stycznia 2014 r., III SK 33/13, nie publ.).Natomiast aby uzasadnić oczywistą zasadność skargi należy wskazać konkretne przepisy prawa oraz przytoczyć odpowiednie argumenty wyjaśniające, dlaczego, zdaniem skarżącego, przepisy te zostały w ewidentny sposób naruszone (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 września 2013 r., III SK 4/13, nie publ.).W związku z powyższymi wymaganiami należy zauważyć, że wywód przedstawiony przez skarżącego nie nawiązuje w należyty sposób do żadnej z przesłanek warunkujących przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Skarżący nie wskazał, na której z tych przesłanek oparł wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania. Podniósł jedynie, że w niniejszej sprawie występuje konieczność rozpatrzenia przez Sąd Najwyższy naruszenia wskazanych przez niego przepisów prawa. Nie wskazano również na możliwość wystąpienia nieważności postępowania, a Sąd Najwyższy nie dopatrzył się tej przesłanki z urzędu.Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania nie zostały spełnione i orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). l.n