Legislator Case Law & Legislation
IV CSK 157/18 AI generated

IV CSK 157/18 · Sąd Najwyższy

Case Number IV CSK 157/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w G. oddalił apelację uczestniczki od postanowienia Sądu Rejonowego w G. z dnia 13 stycznia 2017 r., którym uwzględniono żądanie stwierdzenia zasiedzenia przez wnioskodawcę własności opisanej nieruchomości z dniem 31 grudnia 2003 r.Uczestniczka w skardze kasacyjnej powołała podstawę przewidzianą w art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania wskazała przyczynę objętą art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Oczywistą zasadność skargi kasacyjnej połączyła z naruszeniem art. 172 § 1 i 2 k.c., polegającym na błędnym przyjęciu, że wnioskodawca wykazał spełnienie przesłanek uzasadniających stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna została ukształtowana w kodeksie postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej.

Legislator headnote

AI generated

art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c, art. 3989 k.p.c, art. 39813 § 1 k.p.c, art. 3989 § 2 k.p.c, art. 39821 k.p.c; IV CSK 157/18 · Sąd Najwyższy: Analiza wniosku ‎i jego uzasadnienia, w połączeniu z podstawą skargi kasacyjnej i motywami zaskarżonego orzeczenia, nie daje podstaw do uznania rozumowania Sądu Okręgowego za niepoprawne. Nie zasługiwał na podzielenie zarzut, że nie zostały wykazane przesłanki nabycia własności nieruchomości przez upływ czasu, a dokonanie subsumcji przepisów prawa materialnego do dokonanych ustaleń faktycznych było zgodne z zasadami logicznego rozumowania.W postępowaniu przed Sądem drugiej instancji nie doszło do nieważności postępowania, której podstawy Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu, zgodnie z art. 39813 § 1 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Keywords

AI generated
right of residence action for disturbance of possession standing against building permit initial application for access advance entry into possession acquisition of possession

Cited Legislation

AI generated
art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
3983 § 1 pkt 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania wskazała przyczynę objętą art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 k.p.c
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
art. 39813 § 1 k.p.c
art. 3989 § 2 k.p.c
39813 § 1 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 39821 k.p.c
391 § 1 ‎i art. 39821 k.p.c., przy uwzględnieniu sytuacji życiowej skarżącej i znaczenia dla niej wyniku postępowania.aj
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CSK 157/18 POSTANOWIENIE Dnia 6 września 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta G.‎przy uczestnictwie E. W. i Gminy Miasta G.‎o stwierdzenie zasiedzenia,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnejw dniu 6 września 2018 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania E. W. od postanowienia Sądu Okręgowego w G.‎z dnia 24 maja 2017 r., sygn. akt III Ca (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) nie obciąża skarżącej kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w G. oddalił apelację uczestniczki od postanowienia Sądu Rejonowego w G. z dnia 13 stycznia 2017 r., którym uwzględniono żądanie stwierdzenia zasiedzenia przez wnioskodawcę własności opisanej nieruchomości z dniem 31 grudnia 2003 r.Uczestniczka w skardze kasacyjnej powołała podstawę przewidzianą w art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania wskazała przyczynę objętą art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Oczywistą zasadność skargi kasacyjnej połączyła z naruszeniem art. 172 § 1 i 2 k.c., polegającym na błędnym przyjęciu, że wnioskodawca wykazał spełnienie przesłanek uzasadniających stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna została ukształtowana w kodeksie postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej.

Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanej, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.Oczywista zasadność skargi kasacyjnej w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. polega na ewidentnej i widocznej od razu wadliwości zaskarżonego orzeczenia, której stwierdzenie nie wymaga prowadzenia dogłębnej analizy i bardziej złożonych dociekań.

W postanowieniu z 6 listopada 2012 r., III SK 16/12 (nieopubl.), Sąd Najwyższy wyjaśnił ponadto, że przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia i do istnienia takiego związku między wytykanym uchybieniem, a wynikiem postępowania w sprawie powinien zmierzać skarżący. Uczestniczka nie wykazała, że zaskarżone postanowienie dotknięte jest tego rodzaju wadliwością.

Analiza wniosku ‎i jego uzasadnienia, w połączeniu z podstawą skargi kasacyjnej i motywami zaskarżonego orzeczenia, nie daje podstaw do uznania rozumowania Sądu Okręgowego za niepoprawne. Nie zasługiwał na podzielenie zarzut, że nie zostały wykazane przesłanki nabycia własności nieruchomości przez upływ czasu, a dokonanie subsumcji przepisów prawa materialnego do dokonanych ustaleń faktycznych było zgodne z zasadami logicznego rozumowania.W postępowaniu przed Sądem drugiej instancji nie doszło do nieważności postępowania, której podstawy Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu, zgodnie z art. 39813 § 1 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego wynika z zasady wskazanej w art. 102 w związku z art. 391 § 1 ‎i art. 39821 k.p.c., przy uwzględnieniu sytuacji życiowej skarżącej i znaczenia dla niej wyniku postępowania.aj