Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
IV CSK 155/17 AI generated

IV CSK 155/17 · Sąd Najwyższy

Case Number IV CSK 155/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W skardze kasacyjnej uczestnik postępowania jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania podniósł wyłącznie nieważność postępowania, która ma wynika z art. 379 pkt 5 k.p.c. Tymczasem w postępowaniu nie doszło do pozbawienia możności obrony swych praw przez uczestnika postępowania.

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1 k.p.c, art. 379 pkt 5 k.p.c; IV CSK 155/17 · Sąd Najwyższy: Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W skardze kasacyjnej uczestnik postępowania jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania podniósł wyłącznie nieważność postępowania, która ma wynika z art. 379 pkt 5 k.p.c. Tymczasem w postępowaniu nie doszło do pozbawienia możności obrony swych praw przez uczestnika postępowania.

Keywords

AI generated
default of counsel impossibility of performance right to legal counsel legal malpractice security for party costs unfit notwithstanding health condition

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c
art. 379 pkt 5 k.p.c
W skardze kasacyjnej uczestnik postępowania jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania podniósł wyłącznie nieważność postępowania, która ma wynika z art. 379 pkt 5 k.p.c.
AI generated
IV CZ 13/21
Sąd Okręgowy w E. postanowieniem z 4 lutego 2021 r. odrzucił skargę kasacyjną uczestniczki S. T. na prawomocnego postanowienie tego Sądu z 2 grudnia 2020 r. jako wniesioną z uchybieniem obowiązku zastępstwa strony przez adwokata lub radcę prawnego przed Sądem Najwyższym.Uczestniczka S. T., mimo otrzymanego pouczenia o konieczności sporządzenia zażalenia przez pełnomocnika zawodowego, osobiście zaskarżyła powyższe postanowienie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Na postanowienie sądu odrzucającego skargę kasacyjną przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego (art. 3941 § 1 k.p.c.).
I C 1522/15
wystąpił przeciwko J. D. o zapłatę kwoty 80.000 zł tytułem zadośćuczynienia. W uzasadnieniu pozwu wskazał skazał, iż J. D. został ustanowiony adwokatem z urzędu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie sygn. I ACa 1059/13 Sądu Apelacyjnego w Katowicach. Poprosił pozwanego o spotkanie w Areszcie Śledczym. Pozwany nie spotkał się z nim, tylko w dniu 18 lipca 2014r. sporządził opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi. Zachowanie pozwanego stanowi naruszenie zasady etyki wykonywania zawodu adwokata jako matactwo i ograniczenie jego praw od obrony w/w skargą. Pozwany naruszył jego dobra osobiste w postaci zlekceważenia go (pozew k. 9-9v).
III PSK 116/23
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z 11 lipca 2023 r., IV Pa 48/22, po rozpoznaniu apelacji pozwanego Krajowego Ośrodka P.
II KZ 19/21
Sygn. akt II KZ 19/21 POSTANOWIENIE Dnia 21 kwietnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras w sprawie M. P.skazanego za czyn z art. 200 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 21 kwietnia 2021 r. zażalenia skazanego na zarządzenie Prezesa Sądu Okręgowego w K. z dnia 23 marca 2021 r. sygn. akt III Ka (…)o odmowie przyjęcia kasacji na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. w zw. z art. 530 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy. UZASADNIENIEZarządzeniem z dnia 2 marca 2021 r. odmówiono przyjęcia kasacji skazanego M.
I CSK 782/19
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten odpowiada charakterowi skargi kasacyjnej, będącej nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, o dominującym publicznoprawnym charakterze, przysługującym od orzeczeń wydanych po przeprowadzeniu dwuinstancyjnego postępowania sądowego, w którym sąd pierwszej i drugiej instancji dysponuje pełną kognicją w zakresie faktów i dowodów.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CSK 155/17 POSTANOWIENIE Dnia 12 października 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku J.N. ‎przy uczestnictwie A.N. i E.B. ‎o dział spadku i zniesienie współwłasności,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 października 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania A.N. od postanowienia Sądu Okręgowego w G. ‎z dnia 19 maja 2016 r., sygn. akt III Ca (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. oddala wniosek r. pr. Z.C. o przyznanie od Skarbu Państwa wynagrodzenia za udzielenie A.N. z urzędu nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W skardze kasacyjnej uczestnik postępowania jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania podniósł wyłącznie nieważność postępowania, która ma wynika z art. 379 pkt 5 k.p.c. Tymczasem w postępowaniu nie doszło do pozbawienia możności obrony swych praw przez uczestnika postępowania.

Po pierwsze, w postępowaniu w I instancji miał pełnomocnika z wyboru, który był faktycznie bierny, ale formalnie ustanowiony w sprawie. Po drugie, sam aktywnie działał w postępowaniu. Po trzecie, mimo wieku i chorób, żadna z tych przyczyn nie doprowadziła do ubezwłasnowolnienia uczestnika ani nie świadczy o tym, że w ogóle nie potrafi pokierować swoimi sprawami. Po czwarte, w postępowaniu przed Sądem II instancji uczestnik był już czynnie reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu. Po piąte, Sąd II instancji wnikliwie zbadał zarzut nieważności postępowania przed Sądem I instancji i trafnie go oddalił.

W skardze kasacyjnej pełnomocnik z urzędu zgłosił wniosek o przyznanie mu należnego wynagrodzenia, jednak zabrakło w tym wniosku sformułowania, że opłata nie została opłacona w całości lub w części. W związku z tym nie da się stwierdzić, czy - mimo ustanowienia pełnomocnika z urzędu - nie został on już przez skarżącego wynagrodzony, zatem jego wniosek o wynagrodzenie podlega oddaleniu.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. aj