IV CSK 144/17 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CSK 144/17 POSTANOWIENIE Dnia 12 października 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa Ł.P. ‎przeciwko A.W., K.W., P.W., M.W. i S.W. ‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 października 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 24 maja 2016 r., sygn. akt I ACa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od powoda na rzecz pozwanych kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powód wniósł skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania wskazał wyłącznie na oczywistą zasadność skargi.

Ma ona wynikać z przyjęcia przez sąd cywilny prawnokarnej zasady in dubio pro reo. W istocie zarzut dotyczy ustalenia faktów i oceny dowodów, a w szczególności przyjęcia przez Sąd II instancji, że powód nie udowodnił winy spadkodawcy pozwanych. Trzeba zauważyć, po pierwsze, że tego rodzaju zarzuty w ogóle nie mogą być zarzutami kasacyjnymi, bo podstawy kasacyjne nie mogą dotyczyć ustalenia faktów lub oceny dowodów - tym bardziej zatem nie mogą uzasadniać oczywistej zasadności skargi mającej przemawiać za przyjęciem jej do rozpoznania.

Po drugie, lektura uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia nie dowodzi, aby Sąd w sposób oczywiście nieprawidłowy wyłożył albo zastosował prawo. Skarga ponadto nie jest oczywiście uzasadniona ze względu na naruszenie wymagań co do treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku, co podnosi skarżący, ponieważ w uzasadnieniu wskazano, ocena jakich dowodów i w jaki sposób spowodowała, że Sąd II instancji zajął odmienne stanowisko niż Sąd I instancji.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. jw