IV CSK 140/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CSK 140/12

POSTANOWIENIE

Dnia 21 czerwca 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Anna Kozłowska

w sprawie z powództwa "F." sp. z o.o.

przeciwko Skarbowi Państwa - Dyrektorowi Izby Celnej w O.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 21 czerwca 2012 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powoda

od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 9 grudnia 2011 r.,

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

2. zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii

Generalnej Skarbu Państwa kwotę 5400 (pięć tysięcy

czterysta)

zł

tytułem

zwrotu

kosztów

procesowego w postępowaniu kasacyjnym.

Uzasadnienie

zastępstwa

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do

rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje

potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub

wywołujących

rozbieżności

w

orzecznictwie

sądów,

zachodzi

nieważność

postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Skarżący w skardze kasacyjnej wskazał, że przesłanką jej przyjęcia jest

występujące w sprawie zagadnienie prawne, które ujął w sposób następujący: ,,czy

brak możliwości stwierdzenia we właściwym postępowaniu niezgodności z prawem

niewydania decyzji administracyjnej, który to brak spowodowany jest brakiem

odpowiedniej procedury (właściwego postępowania), co uniemożliwia przedłożenie

w

toku

postępowania odszkodowawczego wymaganego art. 417 1 § 3 k.c.

prejudykatu, uzasadnia dochodzenie przez poszkodowanego naprawienia szkody,

spowodowanej przez niewydanie decyzji, na podstawie ogólnej normy art. 417 k.c.

„i czy norma art. 4171 § 3 k.c. obejmuje również sytuacje faktyczne, w których

stwierdzenie niezgodności z prawem we właściwym postępowaniu (uzyskanie

prejudykatu) jest ze względów proceduralnych niemożliwe”.

Rozważając to wskazane przez skarżącego zagadnienie prawne jako

przesłankę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, zauważyć należy,

że udzielenie odpowiedzi na przedstawione zagadnienie prawne musi mieć

znaczenie dla rozstrzygnięcia

sprawy. Tymczasem, jak wynika z treści skargi,

skarżący nie kwestionuje przyjętej przez Sąd Apelacyjny podstawy prawnej

zaskarżonego rozstrzygnięcia w postaci art. 4171 § 3 k.c. Po drugie,

w okolicznościach sprawy niniejszej, odpowiednia procedura istniała, powodowi

przysługiwała bowiem skarga na bezczynność organu administracyjnego; Ponadto,

po trzecie, Sąd Apelacyjny ustalił, że powód miał dostatecznie dużo czasu,

aby postępowanie ze skargi na bezczynność organu administracyjnego wdrożyć.

To ustalenie, jako ustalenie faktyczne, wiąże Sąd Najwyższy (art. 398 13 § 2 k.p.c.).

Tylko

postawienie

w

skardze

kasacyjnej

zarzutów

naruszenia

przepisów

procesowych (jeżeli naruszenie ich miało wpływ na wynik sprawy) może

doprowadzić do podważenia dokonanych przez sąd w zaskarżonym wyroku ustaleń

faktycznych. Takich zarzutów skarga kasacyjna nie zawiera, jako jedyną podstawę

zawiera wskazanie naruszenia art. 4171 § 3 k.c. przez jego błędną wykładnię oraz

art. 417 k.c. przez jego niezastosowanie, co pozostaje w sprzeczności z wyrażoną

w uzasadnieniu skargi aprobatą dla podstawy prawnej rozstrzygnięcia z art. 417 1

§ 3 k.c.

W

sytuacji

przeto

gdy

sformułowane

zagadnienie

prawne,

na

tle

poczynionych, wiążących Sąd Najwyższych ustaleń faktycznych, nie ma znaczenia

dla rozstrzygnięcia sprawy, a nadto nie zachodzi nieważność postępowania, którą

Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu - należało odmówić przyjęcia skargi

kasacyjnej do rozpoznania, co mając na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art.

3989 § 2 k.p.c., postanowił jak w sentencji.

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1

i § 3 i art. 99 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz na podstawie § 6

ust. 7 w związku z § 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia

28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia

przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu

(Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).

jw