Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
IV CO 154/19 AI generated

IV CO 154/19 · Sąd Najwyższy

Case Number IV CO 154/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła o wyznaczenie Sądu, przed który należy wytoczyć powództwo przeciwko Skarbowi Państwa – Sądowi Rejonowemu w Ł. i Sądowi Okręgowemu w Ł. W uzasadnieniu wniosku Spółka wskazała, że przysługuje jej roszczenie odszkodowawcze przeciwko Skarbowi Państwa z tytułu szkody wyrządzonej przez niezgodne z prawem działanie przy wykonywaniu władzy publicznej. Źródłem szkody są wyroki: Sądu Rejonowego w Ł., Wydział […] Pracy i Ubezpieczeń Społecznych (sygn. akt […]), Sądu Okręgowego w Ł., […] Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 6 sierpnia 2015 r. (sygn. akt […]), Sądu Rejonowego w Ł., […] Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 16 sierpnia 2017 r. (sygn. akt […]) oraz Sądu Okręgowego w Ł., […] Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 22 grudnia 2017 r. (sygn. akt […]).

Legislator headnote

AI generated

art. 29 k.p.c, art. 45 k.p.c, art. 44 k.p.c, art. 442 k.p.c; IV CO 154/19 · Sąd Najwyższy: Stosownie do wymagań określonych w art. 29 k.p.c. powództwo przeciwko Skarbowi Państwa wytacza się przed sądem właściwym miejscowo ze względu na siedzibę państwowej jednostki organizacyjnej, z której działalnością wiąże się dochodzone roszczenie. Zastosowanie reguły wynikającej z art. 29 k.p.c. oznacza jednak, że roszczenie odszkodowawcze Spółki będzie musiało być wytoczone przed Sądem Rejonowym w Ł. albo Sądem Okręgowym w Ł., a więc jednostkami, których działalność stanowi źródło szkody. Taki stan rzeczy nie jest do zaakceptowania z perspektywy założenia istnienia obiektywizmu sędziowskiego i bezstronności Sądu, którego emanacją jest zasada nemo iudex in causa sua.

Keywords

AI generated
labor jurisdictional conflict inter-state application concept of occupational disease arbitral award alternative jurisdiction compensation for judicial errors

Cited Legislation

AI generated
art. 29 k.p.c
Stosownie do wymagań określonych w art. 29 k.p.c.
art. 45 k.p.c
29 k.p.c., do rozpoznania sprawy, co wyłączało możliwość oznaczenia przez Sąd Najwyższy sądu na podstawie art. 45 k.p.c.
art. 44 k.p.c
Wówczas dopiero sąd nad nim przełożony na podstawie art. 44 k.p.c.
art. 442 k.p.c
1469) zostanie dodany art. 442 k.p.c., zgodnie z którym, jeżeli stroną jest Skarb Państwa, a państwową jednostką organizacyjną, z której działalnością wiąże się dochodzone roszczenie, jest sąd;
AI generated
I ACa 207/16
Powódka M. L. (1) wniosła zasądzenie od pozwanego Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Olsztynie kwoty 43.181,97 zł z ustawowymi odsetkiem od dnia 8 stycznia 2015 r. do dnia zapłaty - tytułem naprawienia szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 10 czerwca 2011 r. w sprawie IV Pa 120/11, którego niezgodność z prawem została stwierdzona wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 13 marca 2014 r. oraz o zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki kosztów procesu według norm przepisanych.
I ACa 248/15
Powód P. S. wystąpił z pozwem przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Rejonowego w (...), domagając się zasądzenia kwoty 40.993,31 złotych wraz z odsetkami. W uzasadnieniu swojego żądania wyjaśnił, że na skutek niesłusznego wyroku wydanego w sprawie sygn. akt V P 62/03 przez Sąd Rejonowy w (...) Wydział V Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyegzekwowano od niego kwotę 40.993,31 złotych. Wskazywał, iż wyrok, wydany przez Sąd Rejonowy w (...) Wydział III Karny, z dnia 15 listopada 2010 r., sygn. akt III K 823/06, „nie potwierdził w ¾ zarzutów z wyroku Sądu Pracy. Po sprecyzowaniu żądania powód domagał się zasądzenia ogółem kwoty 63.988,80 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 27.11.2012 r. do dnia wydania wyroku w sprawie.
V ACa 929/16
Wyrokiem z dnia 24.10.2016r.
I C 770/14
Powód – Z. K. w dniu 16 czerwca 2014r. wniósł pozew przeciwko Skarbowi Państwa – Prezesowi Sądu Rejonowego w Bytomiu w którym podał, że Sąd Rejonowy w Bytomiu Wydział VII Grodzki w sprawie o sygn. VII Cupr 343/05 z powództwa (...) S.A w G. niesłusznie wydał wyrok – pozew winien być odrzucony albowiem powód nie miał zdolności sadowej w tej sprawie ( nie był klientem (...) S.A. ). Natomiast w związku z wykonaniem wydanego wyroku powód poniósł szkodę w wysokości 3188,85 zł i obecnie domaga się zapłaty w/w kwoty oraz kwoty 2.000 zł tytułem odszkodowania.
I CSK 167/24
Wyrokiem z 8 lipca 2021 r., I C 105/17, Sąd Okręgowy w Bydgoszczy oddalił powództwo pokrzywdzonego przeciwko Skarbowi Państwa o zapłatę 10 786,45 zł odszkodowania i 100 000 zadośćuczynienia za błędne zarządzenie wykonania kary pozbawienia wolności.Wyrokiem zaskarżonym skargą kasacyjną Sąd Apelacyjny w Gdańsku oddalił apelację pokrzywdzonego. Sąd uznał, że brak jest podstaw do odpowiedzialności Skarbu Państwa na podstawie art. 417 k.c. z uwagi na brak przesłanki bezprawności działania organów Państwa. Sąd podkreślił, że nie można uznać, aby zarządzenie wykonania kary pozbawienia wolności wobec pokrzywdzonego było sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami, z ogólnie przyjętymi standartami rozstrzygnięć albo wydane w wyniku szczególnie rażąco błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest oczywiste i nie wymaga głębszej analizy prawnej.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CO 154/19 POSTANOWIENIE Dnia 21 sierpnia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 sierpnia 2019 r., na skutek wniosku strony powodowej o wyznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy z powództwa N.Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W.‎przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Rejonowemu w Ł.i Sądowi Okręgowemu w Ł.‎o odszkodowanie oddala wniosek.

UZASADNIENIE

N. sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła o wyznaczenie Sądu, przed który należy wytoczyć powództwo przeciwko Skarbowi Państwa – Sądowi Rejonowemu w Ł. i Sądowi Okręgowemu w Ł. W uzasadnieniu wniosku Spółka wskazała, że przysługuje jej roszczenie odszkodowawcze przeciwko Skarbowi Państwa z tytułu szkody wyrządzonej przez niezgodne z prawem działanie przy wykonywaniu władzy publicznej. Źródłem szkody są wyroki: Sądu Rejonowego w Ł., Wydział […] Pracy i Ubezpieczeń Społecznych (sygn. akt […]), Sądu Okręgowego w Ł., […] Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 6 sierpnia 2015 r. (sygn. akt […]), Sądu Rejonowego w Ł., […] Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 16 sierpnia 2017 r. (sygn. akt […]) oraz Sądu Okręgowego w Ł., […] Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 22 grudnia 2017 r. (sygn. akt […]).

Stosownie do wymagań określonych w art. 29 k.p.c. powództwo przeciwko Skarbowi Państwa wytacza się przed sądem właściwym miejscowo ze względu na siedzibę państwowej jednostki organizacyjnej, z której działalnością wiąże się dochodzone roszczenie. Zastosowanie reguły wynikającej z art. 29 k.p.c. oznacza jednak, że roszczenie odszkodowawcze Spółki będzie musiało być wytoczone przed Sądem Rejonowym w Ł. albo Sądem Okręgowym w Ł., a więc jednostkami, których działalność stanowi źródło szkody. Taki stan rzeczy nie jest do zaakceptowania z perspektywy założenia istnienia obiektywizmu sędziowskiego i bezstronności Sądu, którego emanacją jest zasada nemo iudex in causa sua.

W związku z tym zasadne jest, aby Sąd Najwyższy wyznaczył sąd, inny niż Sąd Rejonowy w Ł. oraz Sąd Okręgowy w Ł., właściwy do rozpoznania zgłoszonego roszczenia odszkodowawczego, gdyż tylko w ten sposób możliwe jest uzyskanie sprawiedliwego rozstrzygnięcia, które wydane przez bezstronny Sąd. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W świetle okoliczności przedstawionych we wniosku nie ma przeszkód do oznaczenia sądu właściwego miejscowo, zgodnie z art. 29 k.p.c., do rozpoznania sprawy, co wyłączało możliwość oznaczenia przez Sąd Najwyższy sądu na podstawie art. 45 k.p.c. Zastosowanie zasady wyrażonej w art. 29 k.p.c. nie wyłączają także okoliczności przedstawione we wniosku.

Obowiązujące przepisy nie przewidują bowiem instytucji wyłączenia sądu przez Sąd Najwyższy – do czego w istocie zmierzał rozpoznany wniosek – co faktycznie mogłoby nastąpić wtedy, gdyby od rozpoznania sprawy na podstawie art. 48 i 49 k.p.c. zostali wyłączeni sędziowie danego sądu w liczbie uniemożliwiającej rozpoznanie sprawy przez sąd właściwy. Wówczas dopiero sąd nad nim przełożony na podstawie art. 44 k.p.c. władny byłby do wyznaczenia innego sądu. Wnioskodawca nie złożył jednak wniosków o wyłączenie sędziów sądu właściwego do rozpoznania sprawy w myśl art. 29 k.p.c. Ubocznie dodać należy, iż od dnia 7 listopada 2019 r. zmianie ulegnie stan prawny.

Na mocy ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r., poz. 1469) zostanie dodany art. 442 k.p.c., zgodnie z którym, jeżeli stroną jest Skarb Państwa, a państwową jednostką organizacyjną, z której działalnością wiąże się dochodzone roszczenie, jest sąd;

1) właściwy do rozpoznania sprawy – sąd ten z urzędu przedstawia akta sprawy sądowi nad nim przełożonemu, który przekazuje sprawę innemu sądowi równorzędnemu z sądem przedstawiającym;

2) przełożony na sądem właściwym do rozpoznania sprawy – sąd właściwy do rozpoznania sprawy z urzędu przedstawia akta sprawy temu sądowi przełożonemu, który przekazuje sprawę innemu sądowi równorzędnemu z sądem przekazującym, mającemu siedzibę poza obszarem właściwości sądu przekazującego. Przepisy te jednak nie obowiązywały w chwili orzekania przez Sąd Najwyższy.Z tych względów orzeczono, jak w sentencji. aj