IV CO 124/17 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CO 124/17 POSTANOWIENIE Dnia 13 września 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Wojciech Katner‎SSN Mirosława Wysocka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 września 2017 r., wniosku powoda o wyłączenie sędziów Sądu Apelacyjnego w […]: […], T. S., […], W. K., […], G. Ś.-W., […]w sprawie V ACa […] z apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 12 stycznia 2016 r., sygn. I C […]w sprawie z powództwa J. K.przeciwko M. P.o zapłatę, I. umarza postępowanie w części dotyczącej wniosku o wyłączenie sędziów Sądu Apelacyjnego w […] – T. S., W. K. i G. Ś.-W.; II. w pozostałej części oddala wniosek.

UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 30 grudnia 2017 r. J. K. wystąpił o wyłączenie wszystkich sędziów Sądu Apelacyjnego w […] od rozpoznania sprawy w której występuje jako powód, na podstawie art. 49 k.p.c. W uzasadnieniu powód podkreślił, że niektórzy z imiennie wskazanych sędziów orzekali już w sprawach z jego powództwa lub skierowanych przeciw niemu, a wydane przez nich orzeczenia wskazują na stronniczość i negatywny stosunek do powoda. Co do pozostałych sędziów powód podkreślił, że zachodzą wątpliwości co do ich bezstronności ze względu na znajomości z sędziami uprzednio wskazanymi, przez co powód nie może liczyć na bezstronny proces przeprowadzony bez uprzedzeń.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wniosek o wyłączenie sędziów Sądu Apelacyjnego w […]: T. S., W. K. i G. Ś.-W. stał się bezprzedmiotowy, skoro przeszli oni już w stan spoczynku, co oznacza, że nie pełnią funkcji orzeczniczych. W tym zakresie postępowanie podlegało umorzeniu na podstawie art. 355 § 1 k.p.c., ponieważ wydanie orzeczenia stało się zbędne (punkt I postanowienia).Zgodnie z art. 49 k.p.c. sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego zgodnie podkreśla się, że instytucja wyłączenia sędziego na wniosek (iudex suspectus) nie jest związana z wystąpieniem jakiejkolwiek wątpliwości co do bezstronności sędziego rozpoznającego sprawę, ale z ujawnieniem się uzasadnionych wątpliwości co do bezstronności sędziego (art. 49 k.p.c.). Zatem o możliwości wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy nie decyduje samo odczucie strony co do bezstronności sędziego, ale odczucie co do tych wątpliwości musi być uzasadnione w okolicznościach danej sprawy.

Ciężar uprawdopodobnienia wystąpienia takich okoliczności spoczywa na stronie wnoszącej o wyłączenie sędziego. Jednocześnie podkreśla się, że wniosku o wyłączenie nie uzasadnia okoliczność, iż sędzia orzekał już w innych sprawach z udziałem składającego wniosek oraz, że w ocenie wnioskującego, sąd w tych sprawach niewłaściwie stosował przepisy prawa i bezpodstawnie wydał wyroki korzystne dla strony przeciwnej (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 listopada 2011 r., II CSK 182/11, niepubl.). Nie stanowi również uzasadnionej przyczyny wyłączenia sędziego ogólne powołanie się na stosunki służbowe, a nawet koleżeńskie między sędziami danego wydziału lub całego sądu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2017 r., III UO 3/16, niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 września 2015 r., III PO 7/15, niepubl.).

Powód, we wniosku o wyłączenie wszystkich sędziów Sąd Apelacyjnego w […], powołał się jedynie na zastrzeżenia wynikające z tego, że część sędziów orzekała w sprawach w których występował powód, zaś pozostali sędziowie są z nimi związani towarzysko. Takie ogólne zastrzeżenia nie poparte jakimikolwiek konkretnymi zarzutami, z przyczyn wskazanych wyżej, nie są wystarczające dla uwzględnienia wniosku z art. 49 k.p.c. Z powyższych względów orzeczono jak w postanowieniu. awjw