IV CNP 95/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CNP 95/07

POSTANOWIENIE

Dnia 10 sierpnia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jan Górowski

w sprawie ze skargi pozwanego

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego w E.

z dnia 14 czerwca 2006 r., sygn. akt [...],

w sprawie z powództwa J.Z., P.Z., B.Z., M.Z. i W.Z.

przeciwko P.K.

o wydanie nieruchomości,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 10 sierpnia 2007 r.,

skargę odrzuca.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 14 czerwca 2006 r. Sąd Okręgowy w E. tylko nieznacznie

zmienił uwzględniający powództwo o wydanie gospodarstwa rolnego, wyrok Sądu

Rejonowego w I. i oddalił apelację pozwanego w pozostałym zakresie.

W skardze sporządzonej osobiście pozwany wniósł o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu kończącego postępowanie

w sprawie wydanego począwszy od dnia 1 września 2004 r. (por. np.

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2005 r., l CNP 1/05

niepublikowane). Oznacza to możliwość wniesienia skargi od prawomocnych

wyroków, nakazów zapłaty, postanowień co do istoty sprawy wydanych

w postępowaniu nieprocesowym oraz od postanowień tzw. formalnych kończących

postępowanie w sprawie.

Sporządzenie skargi objęte zostało przymusem adwokacko - radcowskim.

W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez

fachowego pełnomocnika i dotyczy to także w zasadzie w czynności procesowych

związanych z tym postępowaniem, podejmowanych przed sądem niższej instancji,

co wynika wprost z treści art. 871 § 1 k.p.c.

Skoro więc skargę wniósł pozwany osobiście, to podlegała odrzuceniu

(art. 4248 § 1 k.p.c.). Mając na uwadze charakter i skutki tego orzeczenia, oraz datę

uprawomocnienia się zaskarżonego orzeczenia brak było celowości wstrzymywania

postępowania celem rozstrzygnięcia wniosku skarżącego o ustanowienie adwokata

z urzędu (art. 124 k.p.c.). Postanowienie o odrzuceniu skargi nie stoi bowiem na

przeszkodzie ponownemu jej wniesieniu od tego samego orzeczenia, przez

tę samą stronę w terminie określonym w art. 4246 § 1 k.p.c. (por. postanowienie

Sadu Najwyższego z dnia 18 stycznia 2006 r., III CNP 22/05, OSNC 2006, nr 6,

poz. 111). W tym celu skarżący musiałby uzyskać zwolnienie od kosztów

i ustanowienie pełnomocnika z urzędu, gdyby rzeczywiście nie posiadał środków

na pokrycie kosztów związanych z tymi czynnościami.