IV CNP 88/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CNP 88/11

POSTANOWIENIE

Dnia 16 grudnia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Dończyk

w sprawie ze skargi pozwanej I. G.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Apelacyjnego

z dnia 9 marca 2011 r., w sprawie z powództwa W. Z.

przeciwko I.G. i Przedsiębiorstwu Budowlanemu "K." M. K., Z. K. Spółce Jawnej w .

o uznanie czynności prawnych za bezskuteczne,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 16 grudnia 2011 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem

powinna spełniać warunki określone w art. 424 5 § 1 k.p.c., w tym „wykazanie, że

wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było

i nie jest możliwe” (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.). Takie ujęcie tego warunku skargi

oznacza, że skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy prawnej

przepisów

dotyczących

środków

zaskarżenia,

których

zastosowanie

–

w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia – jest niedopuszczalne lub z innych

przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku. Skarżący powinien zatem

wykazać, powołując odpowiednie przepisy, że od zaskarżonego orzeczenia nie

przysługuje środek prawny, przy pomocy którego mogłoby nastąpić wzruszenie

zaskarżonego orzeczenia. Zaznaczenia wymaga również, że zgodnie z 424 5 § 1

pkt 5 k.p.c., skarżący musi „wykazać” (nie tylko „wskazać”), iż wzruszenie

zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest

możliwe. Musi więc ujawnić i przedstawić w skardze tę okoliczność w sposób

wyczerpujący i niebudzący wątpliwości oraz w drodze stosownego wywodu

dowieść jej istnienia i przekonująco uzasadnić. Zawarta w przedstawionej skardze

argumentacja nie może być uznana za prawidłowe (wystarczające) wypełnienie

obowiązku nałożonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.

Ponadto, zgodnie z 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., skarga musi zawierać

uprawdopodobnienie

wyrządzenia

szkody,

spowodowanej

przez

wydanie

orzeczenia, którego skarga dotyczy. Ma to związek z art. 417 § 2 k.c., który

określa materialne przesłanki odpowiedzialności Skarbu Państwa za wydanie

orzeczenia niezgodnego z prawem. Obliguje to skarżącego do złożenia

oświadczenia, że szkoda wystąpiła, jak również do wskazania jej rodzaju, rozmiaru

i związku przyczynowego pomiędzy wydanym orzeczeniem a szkodą. Nie czyni

zadość obowiązkowi uprawdopodobnienia szkody powołanie się na szkodę

przyszłą bądź hipotetyczną (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia

11 stycznia 2006 r., II CNP 13/05, OSNC 2006, nr 6, poz. 110, z dnia 31 stycznia

2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 29 marca 2011 r.,

IV CNP 115/10, Lex nr 785538). W przedmiotowej sprawie argumentacja skarżącej

nie spełnia wymienionego wyżej wymagania, gdyż powołuje się jedynie na szkodę

przyszłą polegającą na możliwości przeprowadzenia przez powódkę egzekucji

z nieruchomości stanowiącej własność pozwanej.

Skarga dotknięta wskazanymi brakami podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1

k.p.c.).

md