IV CNP 77/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CNP 77/11

POSTANOWIENIE

Dnia 29 listopada 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie ze skargi wnioskodawczyni

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Okręgowego w S.

z dnia 23 września 2010 r., sygn. akt /…/,

w sprawie z wniosku Z. K. Z.

przy uczestnictwie M. P. i M. E. P. – G.

o zniesienie współwłasności,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 29 listopada 2011 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wnioskodawczyni – Z. K. Z. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z

prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 23 września

2010 r.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

jest nadzwyczajnym środkiem prawnym i musi ona spełniać ściśle określone

w ustawie kryteria, a to: po pierwsze, spełniać wymogi formalne właściwe dla

każdego

pisma

konstrukcyjne,

procesowego

które

oraz

pozwalają

po

określone

drugie,

posiadać

tzw.

pismo

zakwalifikować

elementy

jako

ów

nadzwyczajny środek prawny. Skarga nie posiadająca elementów konstrukcyjnych,

w myśl art. 4248 § 1 k.p.c., podlega odrzuceniu a limine.

Stosownie do treści art. 4245 § 1 k.p.c. wymagania konstrukcyjne skargi

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia to: oznaczenie

wyroku, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest on zaskarżony

w całości lub w części; przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie; wskazanie

przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny; uprawdopodobnienie

wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga

dotyczy; wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków

prawnych nie było i nie jest możliwe, a ponadto - gdy skargę wniesiono, stosując

art. 4241 § 2 k.p.c. - że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie

skargi oraz wniosek o stwierdzenie niezgodności wyroku z prawem.

Skarga wnioskodawczyni nie spełnia wszystkich tych wymogów i z tego

względu polega odrzuceniu.

W skardze wskazano jedynie zaskarżone orzeczenie, od którego jest

wniesiona wraz z określeniem zakresu zaskarżenia oraz zawarto wniosek

o stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego

postanowienia.

Wnioskodawczyni nie wskazała natomiast przepisów prawa, z którym zaskarżony

wyrok jest niezgodny, a także podstaw, na jakich opiera skargę. Skarżąca nie

wykazała też, że wzruszenie zaskarżonego postanowienia w drodze innych

środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

Z uwagi na powyższe, stosownie do treści art. 424 8 § 1 k.p.c., skargę

należało odrzucić.

jw