IV CNP 75/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CNP 75/09

POSTANOWIENIE

Dnia 13 listopada 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie ze skargi uczestnika postępowania Andrzeja Ś.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Okręgowego w L,

z dnia 30 października 2008 r., w sprawie z wniosku Stanisława S.

przy uczestnictwie Barbary M., Wandy P., Andrzeja

Ś., Aleksandry S., Zofii R., Krzysztofa

S. i Tadeusza S.

o dział spadku po Zofii W.,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 13 listopada 2009 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego

orzeczenia

powinna

zawierać

m.

in.

uprawdopodobnienie

wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia. W niniejszej

sprawie skarżący jako szkodę majątkową wskazał, że gdyby mu przyznano część

gospodarstwa rolnego, to mógłby osiągać korzyści z rozwinięcia na nim gospodarki

oraz z dopłat unijnych. Jest to jednak szkoda ewentualna, ponieważ nie ma

pewności, że rzeczone korzyści skarżący rzeczywiście by uzyskał. Tymczasem

szkoda ewentualna w świetle polskiego prawa nie podlega naprawieniu, nie jest

zatem prawnie relewantna. Ponadto skarżący wskazuje na szkodę niemajątkową,

którą jest wyrządzona mu krzywda przez uznanie go za osobę niezdolną do

prowadzenia działalności rolniczej w kwestionowanym orzeczeniu. Zgodzić się

trzeba, że w ujęciu subiektywnym skarżący może czuć się skrzywdzony, jednakże

nie oznacza to istnienia krzywdy (szkody niemajątkowej), za którą prawo polskie

przewidywałoby

możliwość

żądania

zadośćuczynienia.

Zadośćuczynienia

pieniężnego za doznaną krzywdę można żądać w razie uszkodzenia ciała lub

wywołania rozstroju zdrowia, a także w wypadku pozbawienia wolności oraz

w wypadku skłonienia za pomocą podstępu, gwałtu lub nadużycia stosunku

zależności do poddania się czynowi nierządnemu (art. 445 § 1 i 2 w związku z art.

444 k.c.) oraz w razie naruszenia dobra osobistego (art. 448 k.c.). Nie może zatem

być uznane za wyrządzające krzywdę dokonanie przez sąd dopuszczalnego przez

prawo sposobu podziału majątku spadkowego, gdzie jednemu ze spadkobierców

nie

przyznaje

się

części

gospodarstwa

rolnego,

lecz

spłatę

pieniężną.

W konsekwencji skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.