IV CNP 74/14 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedWyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 26 listopada 2012 r., wydany w sprawie o rozwód, powód D. P. zaskarżył „w całości” apelacją, na skutek której Sąd Apelacyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 26 czerwca 2013 r. uchylił to orzeczenie w części odnoszącej się do rozstrzygnięć o wykonywaniu władzy rodzicielskiej i obowiązku alimentacyjnym wobec syna powoda, umarzając postępowanie w tym zakresie oraz oddalił apelację.Powód wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego, w części dotyczącej zasądzenia na rzecz pozwanej I.
Legislator headnote
AI generatedart. 4241 § 1 k.p.c, art. 4241 § 2 k.p.c, art. 4248 § 1 k.p.c; IV CNP 74/14 · Sąd Najwyższy: Wobec tego, że wyrok Sądu Okręgowego powód zaskarżył apelacją, a zatem skorzystał z przysługującego mu środka odwoławczego w celu wzruszenia tego orzeczenia, skarga o stwierdzenie jego niezgodności z prawem jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CNP 74/14 POSTANOWIENIE Dnia 23 czerwca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie ze skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Gdańskuz dnia 26 listopada 2012 r., sygn. akt II C 5034/11 w sprawie z powództwa D. P.przeciwko I. P. o rozwód,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 czerwca 2015 r., odrzuca skargę.
UZASADNIENIE
Wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 26 listopada 2012 r., wydany w sprawie o rozwód, powód D. P. zaskarżył „w całości” apelacją, na skutek której Sąd Apelacyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 26 czerwca 2013 r. uchylił to orzeczenie w części odnoszącej się do rozstrzygnięć o wykonywaniu władzy rodzicielskiej i obowiązku alimentacyjnym wobec syna powoda, umarzając postępowanie w tym zakresie oraz oddalił apelację.Powód wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego, w części dotyczącej zasądzenia na rzecz pozwanej I.
P. kwoty 300 zł miesięcznie tytułem alimentów. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z zasadą wynikającą z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu pierwszej instancji strona może natomiast żądać jedynie wyjątkowo, gdy niezgodność z prawem tego orzeczenia wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela, jeżeli nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, chyba że możliwa jest zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych (art. 4241 § 2 k.p.c.).
Wobec tego, że wyrok Sądu Okręgowego powód zaskarżył apelacją, a zatem skorzystał z przysługującego mu środka odwoławczego w celu wzruszenia tego orzeczenia, skarga o stwierdzenie jego niezgodności z prawem jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.