IV CNP 59/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CNP 59/09

POSTANOWIENIE

Dnia 20 października 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Grzegorz Misiurek

w sprawie ze skargi pozwanego

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego w T.

z dnia 23 września 2008 r., sygn. akt [...],

w sprawie z powództwa W.Z.

przeciwko P.K.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 20 października 2009 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 23 września 2008 r. Sąd Okręgowy w T. zmienił zaskarżony

wyrok Sądu Rejonowego w T. z dnia 15 maja 2008 r. w ten sposób, że zasądził od

pozwanego P.K. na rzecz powoda W.Z kwotę 22.032,50 zł z ustawowymi

odsetkami od dnia 16 lutego 2007 r. do dnia zapłaty oraz oddalił powództwo w

pozostałej części.

Pozwany wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wskazanego

wyroku Sądu Okręgowego w T.

Wymagania

konstrukcyjne skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia określa art. 4245 § 1 k.p.c. Należy do nich m.in.

obowiązek uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie

orzeczenia, którego skarga dotyczy (pkt 4) oraz wymóg wykazania, że wzruszenie

zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest

możliwe (pkt 5).

Oświadczenia pozwanego nie spełniają wymienionych wymogów.

Prawidłowe spełnienie warunku określonego w pkt 4 art. 424 5 § 1 k.p.c.

polega nie tylko na złożeniu przez skarżącego oświadczenia o wystąpieniu szkody

ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru, ale i na uwiarygodnieniu tego oświadczenia.

W tym celu, w związku z treścią art. 243 k.p.c., skarżący winien powoływać

i przedstawiać zarówno dowody, w tym tzw. dowody nie dające pewności, jak i inne

środki, nie uznawane przez kodeks postępowania cywilnego za dowody np.

pisemne oświadczenia, surogaty dokumentów itp. (zob. postanowienia Sądu

Najwyższego: z dnia 12 października 2006 r., I BU 5/06, nie publ.; z dnia

11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16).

Z kolei obowiązek wynikający z pkt 5 art. 4245 § 1 k.p.c. zostaje spełniony

przez przeprowadzenie prawniczej analizy przepisów dotyczących środków

prawnych, których zastosowanie jest niedopuszczalne lub które z innych przyczyn

nie mogły odnieść skutku. Nie chodzi jedynie o skargę kasacyjną, czy skargę

o wznowienie postępowania, ale i inne środki prawne pozwalające na zmianę lub

uchylenie

orzeczenia,

ewentualnie

służące

pozbawieniu

lub

ograniczeniu

wykonalności orzeczenia, czyli powództwa opozycyjne oraz zwykłe i specjalne

środki funkcjonujące w postępowaniu nieprocesowym (por. postanowienie Sądu

Najwyższego z 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140).

Nadto ustawodawca wymaga „wykazania”, a nie jedynie wskazania, przytoczenia,

czy też uwiarygodnienia. Skarżący musi zatem przeprowadzić stosowny wywód

jurydyczny w celu dowiedzenia niemożności wzruszenia orzeczenia w drodze

innych środków prawnych. Wywód taki byłby zbędny jedynie wówczas, gdyby

zostały dołączone do skargi odpisy prawomocnych orzeczeń wskazujących,

że zastosowanie innych środków procesowych okazało się nieskuteczne np. odpis

postanowienia o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania (por. postanowienia

Sądu Najwyższego z 17 października 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006, nr 1, poz.

17 oraz z 19 stycznia 2006 r., II CNP 2.06, OSNC 2006, nr 6, poz. 112).

Braki w zakresie wymagań konstrukcyjnych nie podlegają uzupełnieniu,

a skarga nimi dotknięta jest odrzucana a limine (art. 4248 § 1 k.p.c. ).

Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 424 8 § 1 k.p.c., odrzucił

skargę.