IV CNP 44/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CNP 44/10

POSTANOWIENIE

Dnia 5 sierpnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Strzelczyk

w sprawie skargi powoda

o

stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego

postanowienia

Sądu

Rejonowego w G.

z dnia 8 października 2009 r., sygn. akt I C (…), wydanego

w sprawie z powództwa J. J.

przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Rejonowemu w G. i Sądowi Rejonowemu w G.

o odszkodowanie,

w przedmiocie skargi na orzeczenie referendarza sądowego i wniosku

o ustanowienie pełnomocnika z urzędu

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 sierpnia 2010 r.,

1)

odrzuca skargę

2)

nie obciąża kosztami postępowania wnoszącego skargę

3)

przyznaje radcy prawnemu R. K. ze Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w

G. tytułem pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu kwotę 2700

(dwa tysiące siedemset) złotych powiększoną o należny podatek od

towarów i usług

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 4 września 2009 r. referendarz sądowy zwolnił powoda J.

J. częściowo od kosztów sądowych a mianowicie od opłaty od pozwu i oddalił dalej

idący wniosek o zwolnienie od kosztów. Postanowieniem z dnia 8 października 2009 r.

Sąd Rejonowy w G. na skutek skargi powoda utrzymał w mocy orzeczenie referendarza.

Powód wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem powyższego

postanowienia zarzucając Sądowi drugiej instancji naruszenie art. 45 ust. 1 Konstytucji

RP i art. 6 Europejskiej Konwencji o Ochronie Prawa Człowieka i Podstawowych

wolności. Według skarżącego wyniku wydania postanowienia przez Sąd Rejonowy

został pozbawiony możliwości dochodzenia roszczenia głównego w kwocie 73.000

złotych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4255 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego jest

wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części,

przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa, z którym

zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody,

spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, wykazanie, że

wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie

jest możliwe, a ponadto – gdy skargę wniesiono stosując art. 4241 § 2 k.p.c. - że

występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi, oraz wniosek o

stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.

Wymienione wymagania skargi mają charakter konstrukcyjny i powinny być

spełnione kumulatywnie. Skarga, która nie czyni zadość tym wymogom jest dotknięta

tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym i podlega odrzuceniu bez wzywania do jego

usunięcia – art. 4248 § 1 k.p.c. (por. post. SN z 12 czerwca 2006 r., I CNP 21/06, nie

publ., post. SN z 27 lipca 2006 r., III CNP 34/06, nie publ., post. SN z 17 stycznia 2007 r.

I CNP 76/06, nie publ.).

Jak wskazano, na wnoszącym skargę ciąży obowiązek uprawdopodobnienia

wyrządzenia

szkody

spowodowanej

przez

wydanie

zaskarżonego

orzeczenia.

Tego obowiązku skarżący oczywiście nie dopełnił już tylko dlatego, że oddalenie

wniosku o dalsze zwolnienie od kosztów sądowych nie uniemożliwiało powodowi,

zwolnionemu od wpisu od pozwu, dochodzenia roszczenia o odszkodowanie

w wysokości 73.000 złotych.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 424 8 § 1 w zw. z

art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. orzekł jak w sentencji.

Uwzględniając sytuację majątkową skarżącego Sąd Najwyższy na podstawie art.

42412 k.p.c. w zw. z art. 39821, 391 § 1, 102 k.p.c. nie obciążył go kosztami

postępowania. O kosztach pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu Sąd

Najwyższy orzekł na podstawie § 13, ust. 1 w zw. z § 6 pkt 6, 12, ust. 5 pkt 2

rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w/s opłat za

czynności radców prawnych …(Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).