IV CNP 33/16 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CNP 33/16 POSTANOWIENIE Dnia 21 grudnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie ze skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. ‎z dnia 28 maja 2015 r., sygn. akt XVI Ca (…), w sprawie z powództwa S. J. ‎przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej "U. " w G. ‎o ustalenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 grudnia 2016 r., 1. odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania;

2. zasądza od skarżącego (powoda) na rzecz pozwanej kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym.

UZASADNIENIE

Spór w niniejszej sprawie dotyczy doliczenia przez spółdzielnię mieszkaniową odsetek do wkładu mieszkaniowego wniesionego przez powoda za kilka miesięcy w 1996 r., gdy wkład ten pozostawał na lokacie bankowej. Ostatecznie bowiem powód nie dostał przydziału mieszkania, a wkład po kilku latach zwrócono mu w wartości nominalnej. Tym niemniej skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie zasługuje na przyjęcie do rozpoznania, bo jest oczywiście bezzasadna. Powód wytoczył powództwo o ustalenie, a tymczasem, zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą, jeśli powodowi przysługuje środek dalej idący (powództwo o zasądzenie), to przyjmuje się, że nie ma on interesu prawnego w dochodzeniu ustalenia. Już tylko z tego względu w tym wypadku powództwo powinno zostać oddalone, nie można zatem przyjąć, aby przez jego oddalenie wyrządzono powodowi szkodę.Skarga pozwanego jest zatem oczywiście bezzasadna (art. 4249 k.p.c.) i w konsekwencji nie zasługuje na przyjęcie do rozpoznania. aj