IV CNP 33/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CNP 33/08

POSTANOWIENIE

Dnia 21 maja 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Henryk Pietrzkowski

w sprawie ze skargi dłużnika M. P.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Okręgowego w E. z dnia 19 maja 2006 r., sygn. I Cz (…) wydanego w następstwie

rozpoznania zażalenia na postanowienie Sądu Rejonowego w I. z dnia 31 maja 2005 r.

[sygn. I Co (….)] nadzorującego z urzędu egzekucję z nieruchomości w postępowaniu z

wniosku wierzycieli S. T., E.(…) SA w I., R.(…) Spółki z o.o. w I., (…) BANK SA w W., J.

W., Agencji Nieruchomości Rolnych w O., C.(…) Spółki z o.o. w Ł. i Banku (…) w I.

przy uczestnictwie dłużnika M. P.

z udziałem nabywcy R. D.

o egzekucję świadczeń pieniężnych,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 maja 2008 r.,

odrzuca skargę

Uzasadnienie

M. P. wniósł sporządzoną osobiście skargę o stwierdzenie niezgodności z

prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w E. z dnia 19 maja 2006 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Dotyczy ono także

czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym,

podejmowanych przed sądem niższej instancji. Przepisu tego jednak nie stosuje się, gdy

stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia,

prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy

stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub

radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.).

Przewidziany w art. 871 § 1 k.p.c. przymus adwokacko – radcowski pozbawia

strony zdolności postulacyjnej. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia, sporządzona z naruszeniem art. 871 k.p.c., podlega zatem

odrzuceniu jako niedopuszczalna z powodu braku zdolności postulacyjnej (art. 424 8 § 1

k.p.c.).

Skarżący nie wykazał, by należał do kręgu osób zwolnionych z przymusowego

zastępstwa przez adwokata lub radcę prawnego, które zostały wymienione w art. 87 1 §

2 k.p.c. W tej sytuacji skarga, wniesiona przez niego z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c.,

podlega odrzuceniu jako z innych przyczyn niedopuszczalna w rozumieniu art. 424 8 § 1

k.p.c.

Z powyższych względów Sąd Najwyższy postanowił, jak w sentencji.