IV CNP 30/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CNP 30/08

POSTANOWIENIE

Dnia 14 maja 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosława Wysocka

w sprawie ze skargi powoda

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w R.

z dnia 26 kwietnia 2007 r., sygn. akt IV Ca (…),

w sprawie z powództwa S. S.

przeciwko A. S., G. S., R. K., J. S., A. S. i E. S.

o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 maja 2008 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Powód Stefan Stanik wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 26 kwietnia 2007 r., którym w

wyniku uwzględnienia apelacji pozwanej G. S. oddalono powództwo o uzgodnienie

treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym.

Skarga nie spełnia wszystkich wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c.

Skarga w ramach przytoczenia jej podstawy wymienia przepis prawa, który –

zdaniem skarżącego - został naruszony, czyniąc w ten sposób zadość wymaganiu

przewidzianemu w art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c., nie wskazuje natomiast przepisu prawa, z

którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, a więc nie zawiera autonomicznego

elementu, o którym mowa w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.

Skarga nie tylko nie zawiera uprawdopodobnienia szkody, spowodowanej przez

wydanie orzeczenia, którego dotyczy, ale nawet nie precyzuje, jaka konkretna szkoda i

w jakiej wysokości powstała w następstwie wydania zaskarżonego orzeczenia; brak

uprawdopodobnienia szkody oznacza niespełnienie istotnego wymagania skargi,

przewidzianego w art. 4945 pkt 4 k.p.c.

W skardze brak jest także elementu określonego w art. 424 5 § 1 pkt 5 k.p.c., czyli

wykazania, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków

prawnych nie było i nie jest możliwe.

Z tych przyczyn skarga powoda została odrzucona przez Sąd Najwyższy na

podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.