IV CNP 25/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CNP 25/08

POSTANOWIENIE

Dnia 8 maja 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Irena Gromska-Szuster

w sprawie ze skargi pozwanego

o

stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego

postanowienia

Sądu

Okręgowego w E. z dnia 27 października 2005 r., sygn. akt V Ca (…),

ze skargi pozwanego

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego

w N. z dnia 19 grudnia 2002 r., sygn. akt III RC (…),

w sprawie z powództwa małoletniej K. L.

przeciwko Ł. B.

o ustalenie ojcostwa i roszczenia z tym związane,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 maja 2008 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, co dotyczy także

czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym,

podejmowanych przed sądem niższej instancji. Przymus adwokacko-radcowski nie

obowiązuje jedynie w postępowaniu o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie

adwokata lub radcy prawnego z urzędu, a także gdy stroną, jej organem,

przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo

profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także, gdy stroną, jej organem lub

przedstawicielem ustawowym jest adwokat lub radca prawny (art. 87 1 § 2 k.p.c.).

Z uwagi na to, że skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia wniosła osobiście strona, a nie zachodzą wskazane w art. 871 § 2 k.p.c.

okoliczności wyłączające przymus adwokacko-radcowski, Sąd Najwyższy na podstawie

art. 4248 § 1 k.p.c. odrzucił skargę.