IV CNP 221/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CNP 221/07

POSTANOWIENIE

Dnia 7 lutego 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Irena Gromska-Szuster

w sprawie ze skargi uczestników postępowania

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Okręgowego w Z. z dnia 29 grudnia 2006 r., sygn. akt I Ca (…),

w sprawie z wniosku K. P.

przy uczestnictwie J. O., J. O. i R. O.

o rozgraniczenie,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 lutego 2008 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Uczestnicy postępowania wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Z. oddalającego ich apelację od

orzeczenia Sądu pierwszej instancji w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości,

wskazując w skardze między innymi, że „ze względu na upływ terminu sprawa nie

podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia przysługuje tylko wówczas, gdy zmiana lub uchylenie tego

orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest

możliwe.

Jeżeli zatem stronie służyła skarga kasacyjna, jak to miało miejsce w rozpoznawanej

sprawie, z której nie skorzystała w ustawowym terminie bez uzasadnionego,

wyjątkowego powodu, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem tego orzeczenia

nie przysługuje i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 424 8 § 2 w

zw. z art. 4241 § 1 k.p.c.

Wniesiona skarga podlega odrzuceniu także dlatego, że nie spełnia wymagania

określonego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. bowiem nie wskazuje rodzaju ani rozmiaru

szkody wyrządzonej przez wydanie zaskarżonego orzeczenia, jak również dowodów

albo innych środków uwiarygodniających wyrządzenie szkody (art. 424 8 § 1 w zw. z art.

42450 § 1 pkt 4 k.p.c.).