IV CNP 213/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CNP 213/07

POSTANOWIENIE

Dnia 7 lutego 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Irena Gromska-Szuster

w sprawie ze skargi strony pozwanej

o

stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego

postanowienia

Sądu

Apelacyjnego z dnia 20 lipca 2005 r., sygn. akt I ACz (…),

w sprawie z powództwa L. G. i E. P.

przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej „W.(...)” w G.

o uchylenie uchwały,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 lutego 2008 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Spółdzielnia Mieszkaniowa „W.(...)” w G. wniosła skargę o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 20

lipca 2005 r. oddalającego jej zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji

odrzucające jej apelację od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 28 lutego 2005 r.

uwzględniającego powództwo L. G. i E. P. o uchylenie uchwały nr 6 z dnia 14 czerwca

2002 r. Zebrania Przedstawicieli pozwanej Spółdzielni Mieszkaniowej „W.(...)” w G. i

poprzedzającej ją uchwały Rady Nadzorczej z dnia 29 listopada 2001 r. nr (…). „Z

ostrożności

procesowej”

pozwana

Spółdzielnia

wniosła

także

o stwierdzenie

niezgodności z prawem wskazanego wyżej wyroku Sądu pierwszej instancji z dnia 28

lutego 2005 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej

instancji, gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub

uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było

i nie jest możliwe.

Postanowienie sądu drugiej instancji oddalające zażalenie na postanowienie o

odrzuceniu apelacji jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie i jego

uchylenie lub zmiana nie są możliwe w drodze przysługujących stronie środków

prawnych. Jednakże z reguły samo to orzeczenie nie może być źródłem szkody dla

strony. Jeżeli jest inaczej, strona obowiązana jest, zgodnie z art. 424 5 § 1 pkt 4 k.p.c.,

uwiarygodnić tę okoliczność w skardze (porównaj między innymi postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 5 grudnia 2006 r. II CNP 92 06, nie publ.).

Strona skarżąca nie wskazała, że poniosła szkodę przez wydanie zaskarżonego

postanowienia Sądu Apelacyjnego oddalającego jej zażalenie na odrzucenie apelacji.

Stwierdziła jedynie, że „w wyniku wydania powyższych orzeczeń” poniosła szkodę, którą

wywiodła z konieczności poniesienia kosztów powtórnego rozliczenia zadania

inwestycyjnego i różnicy pomiędzy faktycznym kosztem zadania inwestycyjnego, a

kosztem określonym przez Sąd w zaskarżonym wyroku. Wskazała zatem na szkodę

wyrządzoną w wyniku wydania wyroku Sądu pierwszej instancji, a nie w wyniku wydania

postanowienie Sądu drugiej instancji oddalającego zażalenie na odrzucenie apelacji.

Z tych przyczyn skarga na niezgodność z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Apelacyjnego z dnia 20 lipca 2005 r. podlegała odrzuceniu na podstawie art. 424 8

§ 1 k.p.c.

Odrzuceniu podlegała również skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 28 lutego 2005 r. Pomijając

bowiem to, że niedopuszczalne jest wnoszenie skargi „z ostrożności procesowej”,

przede wszystkim stwierdzić należy, że skarżąca nie próbowała nawet wykazać istnienia

wyjątkowych, kwalifikowanych okoliczności wskazanych w art. 424 1 § 2 k.p.c., od

których zależy dopuszczalność wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia sądu pierwszej instancji.

Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 2 k.p.c. odrzucił skargę

także w tym zakresie.