IV CNP 20/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CNP 20/11

POSTANOWIENIE

Dnia 28 kwietnia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Iwona Koper

w sprawie ze skargi uczestniczki postępowania I. O.- C.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Okręgowego w G.

z dnia 23 marca 2010 r.,

w sprawie z wniosku H. S. i L. S.

przy uczestnictwie I. O. – C. i "S." Powszechnej Spółdzielni Spożywców w S.

o zniesienie współwłasności,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 28 kwietnia 2011 r.,

odrzuca skargę;

zasądza od I. O. – C. na rzecz H. S. kwotę 1800 zł (jeden tysiąc

osiemset)

tytułem

kosztów

wniesieniem skargi.

Uzasadnienie

postępowania

wywołanych

Postanowieniem z dnia 23 marca 2010 r. Sąd Okręgowy w G. oddalił

apelację uczestniczki I. O.-C. od postanowienia wstępnego Sądu Rejonowego w S.

uznając uprawnienie wnioskodawców do żądania zniesienia współwłasności

przedmiotowej nieruchomości za usprawiedliwione co do zasady i upoważniając

wnioskodawców do wykonania w przedmiotowym budynku wymienionych w

postanowieniu prac na ich koszt.

Powyższe postanowienie uczestniczka I. O.-C. zaskarżyła skargą o

stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego

została wniesiona, przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie, wskazanie

przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, wniosek

o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem i wykazanie, że wzruszenie

zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest

możliwe oraz uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez

wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy. Wszystkie te wymagania mają

charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione łącznie. Skarga niespełniająca

któregokolwiek z wymienionych wymagań jako dotknięta tzw. brakiem istotnym,

który nie może być naprawiony w trybie właściwym dla usuwania braków

formalnych i podlega a limine odrzuceniu.

Określony w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. obowiązek uprawdopodobnienia

wyrządzenia szkody polega na złożeniu przez skarżącego oświadczenia, że szkoda

wystąpiła, wskazaniu jej rodzaju i rozmiaru, oraz uwiarygodnieniu swoich twierdzeń

w tym zakresie przez powołanie i przedstawienie stosownych dowodów.

Skarżący powinien także wskazać czas powstania szkody oraz wywieść istnienie

związku przyczynowego między wydaniem zaskarżonego orzeczenia a szkodą

(m.in. postanowienia SN z dnia z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, BSN

2006, nr 4, s. 10, z dnia 26 listopada 2006 r., III CNP 46/06, nie publ., z dnia

11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16 i z dnia 13 grudnia

2005 r., I CNP 28/05, nie publ.).

Zawarte w skardze uczestniczki oświadczenie o wystąpieniu szkody

spowodowanej zaskarżonym postanowieniem nie zawiera tych koniecznych

elementów, w szczególności nie wskazuje jej rozmiaru ani nie przytacza twierdzeń

i dowodów uprawdopodobniających jej powstanie.

Niespełniająca wymagania przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c skarga

podległa więc odrzuceniu stosownie do art. 4248 § 1 k.p.c. w związku z art. 4245

§ 1 pkt 4 k.p.c.). O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3,

w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 39821 k.p.c., przy uwzględnieniu stawek

wynagrodzenia przewidzianych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia

28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie... (Dz.U. Nr 163,

poz. 1348 ze zm.).