IV CNP 19/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CNP 19/08

POSTANOWIENIE

Dnia 18 kwietnia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Grzegorz Misiurek

w sprawie ze skargi strony powodowej

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z

dnia 9 listopada 2005 r., sygn. akt I ACa (…),

w sprawie z powództwa "A.(...)" Spółki z o.o. w B.

przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Rejonowemu w B. reprezentowanemu przez

Prezesa Sądu Okręgowego w B. i S. J. - Komornikowi Sądowemu Rewiru III przy Sądzie

Rejonowym w B.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 kwietnia 2008 r.,

odrzuca skargę i zasądza od powódki na rzecz pozwanego Skarbu Państwa - Sądu

Rejonowego w B. kwotę 1.800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów

postępowania

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny w sprawie z powództwa A.(…) Spółki z ograniczoną

odpowiedzialnością w B. przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Rejonowemu w B. i S.

J. Komornikowi Sadowemu Rewiru III przy Sądzie Rejonowym w B. o zapłatę, na skutek

apelacji powoda i pozwanego S. J. od wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 29 grudnia

2004 r., l C (…), wyrokiem z dnia 9 listopada 2005 r. w pkt l sprostował niedokładności

występujące w rubrum oraz pkt II rozstrzygnięcia, w pkt II zmienił zaskarżony wyrok w

punkcie 4 w pozostałej części oddalił apelację pozwanego, w pkt III oddalił apelacje

powoda, rozstrzygając stosowanie o kosztach.

Od powyższego wyroku powód wniósł skargę o stwierdzenie jego niezgodności z

prawem, wskazując jako podstawę skargi naruszenie prawa materialnego polegającego

na błędnym zastosowaniu art. 365 § 1 k.p.c. i art. 366 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia, powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego

została wniesiona, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez

wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, wniosek o stwierdzenie niezgodności

orzeczenia z prawem, przytoczenie podstaw oraz ich uzasadnienie, wskazanie przepisu

prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne oraz wykazanie że wzruszenie

zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest

możliwe.

Wymagania te mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione w sposób

kumulatywny, a zatem skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest tzw.

brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych

i podlega odrzuceniu a limine.

Zgodnie z treścią przepisu art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., na wnoszącym skargę ciąży

obowiązek wykazania, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych

środków prawnych nie było i nie jest możliwe, a ponadto - gdy skargę wniesiono

stosując art. 4241 § 2 k.p.c. - że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający

wniesienie

skargi.

Sąd

Najwyższy

dokonując

wykładni

powyższego

przepisu

wielokrotnie podkreślał, że skarżący powinien wykazać powołując odpowiednie przepisy,

że od zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje skarga kasacyjna oraz że wznowienie

postępowania w sprawie zakończonej zaskarżonym orzeczeniem - w świetle przepisów

art. 399-4161 k.p.c. - jest niedopuszczalne ze względu na rodzaj zaskarżonego

orzeczenia albo zarzuty przeciwko temu orzeczeniu nie mieszczą się w podstawach

skargi o wznowienie postępowania. Tylko w następstwie przeprowadzenia takiego

wywodu prawnego skarżący spełni obowiązek wykazania, że wzruszenie zaskarżonego

orzeczenia nie tylko nie było, ale nie jest możliwe. Jednocześnie Sąd Najwyższy zwraca

uwagę na fakt, że środkami umożliwiającymi wzruszenie zaskarżonego orzeczenia

mogą być - oprócz wymienionych - także inne narzędzia procesowe (np. powództwo

przeciwegzekucyjne

lub

specjalne

środki

funkcjonujące

w

postępowaniu

nieprocesowym), do których skarżący winien się odnieść na gruncie konkretnej sprawy

(zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2006 r., l CNP 12/06, nie

publ.; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05,

OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140; postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 sierpnia

2005 r., l CNP 5/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 17; postanowienie Sądu Najwyższego z

dnia 13 grudnia 2005 r., l CNP 28/05, nie publ.; postanowienie Sądu Najwyższego z

dnia 16 grudnia 2005 r., l CNP 37/05, nie publ.; postanowienie Sądu Najwyższego z

dnia 28 października 2005 r., V CNP 24/05,nie publ.).

W

niniejszej sprawie skarżący nie przeprowadził powyższego wywodu,

ograniczając się do stwierdzenia, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze

kasacji nie było możliwe w związku z art. 3982 § 1 k.p.c.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 424 8 § 1 w zw. z

art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., odrzucił skargę oraz rozstrzygnął o kosztach postępowania na

podstawie art. 98 § 1 i 3 oraz art. 99 k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 k.p.c. stosownie do

wniosku pozwanego zawartego w odpowiedzi na skargę.