IV CNP 127/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CNP 127/06

POSTANOWIENIE

Dnia 17 stycznia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marek Sychowicz

w sprawie ze skargi uczestniczki postępowania

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Okręgowego w O.

z dnia 8 września 2006 r.,

w sprawie z wniosku J. M. P.

przy uczestnictwie M.P.

o podział majątku wspólnego,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 17 stycznia 2007 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Uczestniczka postępowania M. P. w sprawie toczącej się z wniosku J. M. P.

o podział majątku wspólnego, wniosła o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w O. z dnia 8 września 2006 r.,

którym odrzucona została jej apelacja od orzeczenia co do istoty sprawy wydanego

przez sąd pierwszej instancji.

Skarga nie spełnia wszystkich wymagań, które przewiduje art. 424 5 § 1

k.p.c., a zatem na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. podlega odrzuceniu.

W skardze brak jest wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone

orzeczenie jest niezgodne (art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.). Skarga w ramach

przytoczenia jej podstaw wymienia przepisy prawa, które zdaniem skarżącej zostały

naruszone. Przytoczenie podstawy skargi jest jednakże samodzielnym jej

elementem (art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c.), innym niż wskazanie przepisu prawa,

z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne (art. 424 5 § 1 pkt 3 k.p.c.). Przepis

ten może być przepisem, który stanowi podstawę skargi, ale tak być nie musi.

Poza tym skarga nie zawiera uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody,

spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 424 5 § 1

pkt 4 k.p.c.). W skardze trzykrotnie wspomina się, że wydanie zaskarżonego

orzeczenia

spowodowało

wyrządzenie

szkody

w

majątku

uczestniczki

postępowania i dwukrotnie wymienia się wysokość tej szkody (18 843,50 zł).

Nie przytoczono

jednakże

żadnych

okoliczności

na

uprawdopodobnienie

wyrządzenia szkody. Należy zauważyć, że postanowienie o odrzuceniu apelacji

samo przez się nie mogło spowodować żadnej szkody. Konsekwencją tego

postanowienia stało się uprawomocnienie się orzeczenia sądu pierwszej instancji

wydanego co do istoty sprawy. Wydanie więc tego orzeczenia – jeżeli było ono

niezgodne z prawem – mogło spowodować szkodę określoną na kwotę 18 843,50

zł, równą wartości przedmiotu zaskarżenia apelacją wniesioną przez uczestniczkę

postępowania. Uprawdopodobnienie poniesienia przez uczestniczkę postępowania

tej szkody wymagałoby uprawdopodobnienia, że zarzuty apelacji były zasadne

i gdyby apelacja nie została z naruszeniem prawa odrzucona, lecz została

rozpoznana, jej wynikiem byłoby wydanie orzeczenia co do istoty sprawy

„korzystniejszego”

dla

uczestniczki

postępowania

o

kwotę

18 843,50

zł.

Uprawdopodobnienie poniesienia takiej szkody byłoby właściwe w skardze

o stwierdzenie niezgodności z prawem wydanego przez sąd pierwszej instancji

prawomocnego orzeczenia co do istoty sprawy.

Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy postanowił, jak w sentencji.

jc