IV CNP 115/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CNP 115/07

POSTANOWIENIE

Dnia 29 sierpnia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Antoni Górski

w sprawie ze skargi powódki

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego w G.

z dnia 24 lutego 2006 r., sygn. akt [...]

w sprawie z powództwa Ł.Ś.

przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej "W.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 29 sierpnia 2007 r.,

odrzuca skargę, odstępuje od obciążenia strony powodowej

kosztami zastępstwa prawnego na rzecz pozwanej za instancję

kasacyjną.

Uzasadnienie

Ustawodawca postawił skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego

orzeczenia

bardzo

wysokie

wymagania

formalne

i merytoryczne, sprecyzowane w art. 424 k.p.c. W § pierwszym tego przepisu

sformułowano tzw. wymagania konstrukcyjne, istotowe, których niespełnienie

skutkuje odrzucenie skargi a limine, bez wzywania do uzupełnienia któregokolwiek

z nich. Braki skargi w tym zakresie nie podlegają bowiem sanowaniu na podstawie

art. 130 k.p.c.

Spośród sześciu wymagań skargi, określonych w art. 424 5 § 1 k.p.c., we

wniesionej skardze zabrakło precyzyjnego określenia dwóch z nich, tj. przytoczenia

podstaw skargi oraz wskazania przepisu prawa, z którym, zdaniem skarżącego,

orzeczenie jest niezgodne. Nie podlega dyskusji, że są to dwa odrębne wymagania,

które tymczasem skarżący bezpodstawnie utożsamił. Jeżeli bowiem przyjąć, jak

sugeruje to wprost ujęcie stylistyki tego fragmentu skargi, że zamieszczone na

końcu jej 2 str. wymienienie przepisów odnosi się do wskazania przepisów,

z którymi kwestionowane orzeczenie jest sprzeczne, to w skardze nie wskazano

jej podstaw (pkt. 2). Jeśli zaś przyjąć - wbrew dosłownemu sformułowaniu skargi że fragment ten zawiera przytoczenie podstaw skargi, to z kolei brak jest powołania

w skardze przepisu, z którym, zdaniem jej autora, orzeczenie to jest sprzeczne

(pkt 3). Tak sformułowana skarga nie spełnia wymogów z art. 424 5 § 1 pkt. 2 i 3,

w związku z czym podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1 k. p. c.).

Postanowienie o kosztach uzasadnia art. 102 k.p.c.