IV CNP 101/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CNP 101/10

POSTANOWIENIE

Dnia 28 stycznia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Hubert Wrzeszcz

w sprawie ze skargi J. J.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Okręgowego w […]

z dnia 27 października 2009 r., wydanego

w sprawie ze skargi J. J.

przy udziale Skarbu Państwa - Prezesa Sądu Rejonowego […] o naruszenie prawa

strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym

bez nieuzasadnionej

zwłoki

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 28 stycznia 2011 r.,

1. odrzuca

skargę

i

nie

obciąża

J.

J. kosztami

postępowania,

2. oddala wniosek radcy prawnego K. L.

o przyznanie

kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej

urzędu.

Uzasadnienie

z

Postanowieniem z dnia 27 października 2009 r. Sąd Okręgowy oddalił

skargę J. J. o naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki.

Od tego postanowienia ustanowiony z urzędu pełnomocnik J. J. wniósł

skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W dnia 25 września 2010 r. wskutek wejścia w życie ustawy z dnia 22 lipca

2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo

upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 155, poz. 1037, dalej: „ustawa nowelizująca”)

zmienił się stan prawny dotyczący skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia. Zgodnie z nowym brzmieniem art. 424 1 § 1 k.p.c.

można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem jedynie prawomocnego wyroku

kończącego postępowanie w sprawie. Jeśli chodzi o inne prawomocne orzeczenia

– od których skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem nie przysługuje –

odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie takiego orzeczenia

niezgodnie z prawem można, w myśl art. 4241b k.p.c., domagać się bez

uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem w postępowaniu

ze skargi.

W ustawie nowelizującej Kodeks postępowania cywilnego nie ma przepisu

nakazującego stosowanie dotychczasowych przepisów do skarg o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wniesionych przed zmianą

stanu prawnego. To oznacza, że skarga dłużnika o stwierdzenie niezgodności

z prawem przytoczonego wyżej prawomocnego postanowienia, choć wniesiona

w dniu 10 sierpnia 2010 r., podlegała jako niedopuszczalna odrzuceniu.

Niezależnie od tego należy przypomnieć, że przed wejściem w życie ustawy

nowelizującej w orzecznictwie przyjmowano, że postanowienie w przedmiocie

skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

sądowym

bez

o stwierdzenie

nieuzasadnionej

zwłoki

niezgodności

z

nie

prawem

podlega

zaskarżeniu

prawomocnego

skargą

orzeczenia

(por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 3/05,

OSNC 2006, nr 2, poz. 39, i z dnia 16 stycznia 2009 r., V CO 65/08, nie publ., oraz

uzasadnienie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 kwietnia 2008 r., SK

77/06, OTK-A 2008, nr 3, poz. 39).

Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji

postanowienia (art. 4248 § 1 i 102 k.p.c.). Wniosek o przyznanie kosztów

nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego J. J. z urzędu

podlegał oddaleniu, ponieważ nie zawiera oświadczenia, że żądane koszty nie

zostały zapłacone w całości lub w części (por. postanowienie Sądu Najwyższego z

dnia 14 października 1998 r., II CKN 687/98, OSNC 1999, nr 3, poz. 63).

jz