IV CNP 1/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CNP 1/07

POSTANOWIENIE

Dnia 16 stycznia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosława Wysocka

w sprawie ze skargi pozwanego

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego w T.

z dnia 14 kwietnia 2005 r.,

w sprawie z powództwa Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G.

działającego na rzecz Skarbu Państwa - Urzędu Skarbowego w G.

przeciwko R. N.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 16 stycznia 2007 r.,

odrzuca skargę

Uzasadnienie

Od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 14 kwietnia 2005 r. wydanego

w sprawie

o

zapłatę

skargę

o

stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego orzeczenia wniósł w imieniu pozwanego R. N. jego ojciec J. N.

Skarga jest niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Zasada ta nie

odnosi się jedynie do osób określonych w paragrafie drugim tego przepisu. Także

więc w postępowaniu ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia zachodzi konieczność wykazania się zdolnością

postulacyjną, analogicznie jak dotychczas w postępowaniu kasacyjnym, czy też

zażaleniowym. Wniesienie skargi przez podmiot, który nie posiada zdolności

postulacyjnej czyni skargę niedopuszczalną (por. m. in. postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 14 stycznia 1997 r., l CZ 23/97, OSNC 1997, nr 6-7, poz. 77

oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 2000 r., V CZ 113/00.

niepubl.).

W sprawie niniejszej skarga została wniesiona w imieniu pozwanego przez

osobę, która zdolnością taką się nie legitymuje. Ojciec pozwanego. nie należąc do

kręgu podmiotów wskazanych w art. 871 § 1 i 2 k.p.c., nie mógł zastępować swego

syna w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.

Z tego względu skargę pozwanego należało uznać za niedopuszczalną

z „innych przyczyn" w rozumieniu art. 4248 § 1 k.p.c.

Wobec powyższego badanie czy zostały spełnione pozostałe przesłanki

warunkujące dopuszczalność skargi stało się bezprzedmiotowe.

Niejako już na marginesie należy zauważyć, że wnoszący skargę

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w imieniu

swego syna J. N. nie został przez niego do tego upoważniony. Udzielone przez

pozwanego pełnomocnictwo stanowiło jedynie podstawę do zastępstwa w sprawie

wytoczonej przez Prokuratora o zapłatę. Wniesienie skargi jest czynnością, która

rozpoczyna oddzielne od zakończonego zaskarżonym wyrokiem postępowanie, a

zatem wymaga dla swej skuteczności udzielenia wyraźnego umocowania (por.

niepubl. postanowienia SN z dnia 21 marca 2006 r., V CZ 6/06 oraz z dnia 14

czerwca 2005 r., V CZ 61/05). Ze względu jednak na niedopuszczalność skargi

pozwanego z wyżej wskazanej przyczyny uzupełnienie tego braku nie miałoby

wpływu na treść rozstrzygnięcia w sprawie niniejszej.

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy skargę pozwanego odrzucił na

podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.

db