III ZS 8/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III ZS 8/08

POSTANOWIENIE

Dnia 14 sierpnia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący)

SSN Zbigniew Myszka

SSN Andrzej Wróbel (sprawozdawca)

w sprawie ze skargi Ministra Zdrowia

na uchwałę Okręgowego Zjazdu Sprawozdawczo - Wyborczego z dnia … 2007 r.,

w sprawie wyboru Przewodniczącej Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych oraz

wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia skargi,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 14 sierpnia 2008 r.,

1. odrzuca wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia

skargi,

2. odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Pismem z dnia 30 maja 2008 r. podpisanym przez radcę prawnego na

podstawie upoważnienia udzielonego przez Minister Zdrowia, została wniesiona

skarga na uchwałę Okręgowego Zjazdu Sprawozdawczo-Wyborczego Okręgowej

Izby Pielęgniarek i Położnych z dnia … 2007 r. w sprawie wyboru Przewodniczącej

Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych.

Pismem z 2 lipca 2008 r., sporządzonym po zapoznaniu się z ustnymi

motywami orzeczenia wydanego przez Sąd Najwyższy w dniu 5 czerwca 2008 r. w

sprawie III ZS 4/08, którym odrzucono skargę Minister Zdrowia na uchwałę V

Sprawozdawczo-Wyborczego Okręgowego Zjazdu Pielęgniarek i Położnych z dnia

… 2007 r., zgodnie z którymi Minister Zdrowia powinien osobiście podpisać skargę

na uchwałę organu Izby Pielęgniarek i Położnych, skarga z 30 maja 2008 r. została

uzupełniona w ten sposób, że dołączono skargę podpisaną przez Minister Zdrowia.

Postanowieniem z 3 lipca 2008 r., sygn. akt III ZS 5/08 Sąd Najwyższy

odrzucił skargę z 30 maja 2008 r., ponieważ została wniesiona przez radcę

prawnego, a nie przez Ministra Zdrowia. Jednocześnie, Sąd Najwyższy postanowił

rozpoznać w odrębnym postępowaniu skargę wniesioną przez Minister Zdrowia w

dniu 2 lipca 2008 r.

Pismem z dnia 9 lipca 2008 r. Minister Zdrowia wniosła o przywrócenie

terminu do zaskarżenia uchwały Okręgowego Zjazdu Sprawozdawczo-Wyborczego

Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych z dnia … 2007 r. w sprawie wyboru

Przewodniczącej Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych, motywując go

rozbieżnością

powstała

w stanowisku

Sądu

Najwyższego

w przedmiocie

możliwości zaskarżania uchwał organów Izb Pielęgniarek i Położnych przez

Minister Zdrowia.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

1. Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie

Najwyższym (Dz.U. Nr 240 poz. 2052 ze zm.), Sąd Najwyższy jest organem

władzy sądowniczej, powołanym między innymi do: 1) sprawowania wymiaru

sprawiedliwości przez: a) zapewnienie w ramach nadzoru zgodności z

prawem oraz jednolitości orzecznictwa sądów powszechnych i wojskowych

przez rozpoznawanie kasacji oraz innych środków odwoławczych, b)

podejmowanie

uchwał

rozstrzygających

zagadnienia

prawne,

c)

rozstrzyganie innych spraw określonych w ustawach; 4) wykonywania innych

czynności określonych w ustawach. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy

z 19 kwietnia 1991 r. o samorządzie pielęgniarek i położonych (Dz. U. Nr 41,

poz. 178 ze zm.) Minister Zdrowia i Opieki Społecznej może zaskarżyć do

Sądu Najwyższego pod zarzutem sprzeczności z prawem uchwały organu

izby pielęgniarek i położnych w ciągu 2 miesięcy od dnia otrzymania

uchwały. Z systemowej wykładni tych przepisów wynika jednoznacznie, że

Sąd Najwyższy rozpoznając wniosek Minister Zdrowia o uchylenie

sprzecznej z prawem uchwały organu samorządu pielęgniarek i położnych,

sprawuje

wymiar sprawiedliwości

poprzez rozstrzyganie

innych,

niż

określone w art. 1 pkt 1 lit. a-b ustawy o Sądzie Najwyższym, spraw

określonych w ustawach. Przedmiotem postępowania przed Sądem

Najwyższym jest publicznoprawna kwestia legalności uchwał organów

samorządu pielęgniarek i położnych, a przepisy ustawy o samorządzie

pielęgniarek i położonych nie zawierają przepisu wskazującego na

podstawie jakich przepisów procesowych rozpoznawany jest wniosek

Minister Zdrowia.

2. Mając na względzie okoliczność, iż przepisy ustawy o samorządzie

pielęgniarek i położonych zawierają lukę, nie określając według jakich

przepisów toczy się przed Sądem Najwyższym postępowanie ze skargi

Minister Zdrowia, lukę tę należy wypełnić w drodze analogii, stosując

odpowiednio przepisy procedury najlepiej odpowiadającej charakterowi

rozpatrywanego środka prawnego. W postanowieniu z dnia 24 maja 1994 r.,

sygn. akt I PO 6/94, Sąd Najwyższy przyjął, iż skarga Ministra

Sprawiedliwości na uchwałę samorządu notarialnego jest szczególnym

środkiem zaskarżenia i dlatego należy stosować do niej odpowiednio

przepisy k.p.c. o rewizji. W aktualnym stanie prawnym oznacza to, iż per

analogiam należy stosować w pierwszej kolejności przepisy dotyczące

postępowania kasacyjnego, a dopiero w dalszej kolejności przepisy o

postępowaniu apelacyjnym (art. 39821 k.p.c.) lub postępowaniu przed sądem

pierwszej instancji (art. 391 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c.).

3. Z przepisu art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie pielęgniarek i położonych

wynika, iż Minister Zdrowia może zaskarżyć uchwałę organu izby w ciągu 2

miesięcy od dnia jej otrzymania. Natomiast zgodnie z art. 167, czynność

procesowa podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.

Termin do dokonania czynności może być przywrócony (art. 168 § 1 k.p.c.),

o ile pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu zostanie wniesione do sądu

(w niniejszej sprawie do Sądu Najwyższego), w ciągu tygodnia od czasu

ustania przyczyny uchybienia terminu, a równocześnie z wnioskiem o

przewrócenie terminu strona dokona czynności procesowej.

4. Wniosek Minister Zdrowia z dnia 9 lipca 2008 r. o przywrócenie terminu do

wniesienia skargi na uchwałę Okręgowego Zjazdu SprawozdawczoWyborczego Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych z dnia … 2007 r. nie

mógł zostać merytorycznie rozpoznany, jako wniesiony po terminie.

Wnioskodawca co najmniej od dnia 5 czerwca 2008 r., kiedy to Sąd

Najwyższy wydał orzeczenie w sprawie o sygn. akt III ZS 4/08 miał

świadomość, że kompetencja do wnoszenia skarg na uchwały organów Izb

Pielęgniarek i położnych przysługuje tylko Minister Zdrowia i nie może być

przez nią cedowana na jakikolwiek inny podmiot.

5. Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.