III ZS 7/13 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedstanowisko kierownika apteki. W uchwale tej postanowiono, że w celu wydania § 6, zarzucając jej naruszenie art. 39 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 29 pkt 5 ustawy z
Legislator headnote
AI generatedart. 355 § 1 k.p.c, art. 39821 k.p.c; III ZS 7/13 · Sąd Najwyższy: stanowisko kierownika apteki. W uchwale tej postanowiono, że w celu wydania § 6, zarzucając jej naruszenie art. 39 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 29 pkt 5 ustawy z
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III ZS 7/13
POSTANOWIENIE
Dnia 5 czerwca 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący)
SSN Halina Kiryło (sprawozdawca)
SSN Krzysztof Staryk
Protokolant Halina Kurek
w sprawie ze skargi Ministra Zdrowia
na uchwałę Nr […] z dnia 27 czerwca 2007 r., Naczelnej Rady Aptekarskiej w
sprawie trybu postępowania przy stwierdzaniu rękojmi należytego prowadzenia
apteki przez kandydata na stanowisko kierownika apteki,
po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw
Publicznych w dniu 5 czerwca 2013 r.,
umarza postępowanie.
UZASADNIENIE
Mając
na
uwadze
potrzebę
ujednolicenia
procedury
postępowania
okręgowych rad aptekarskich przy wydawaniu opinii w sprawie udzielenia zezwoleń
na
prowadzenie
apteki
ogólnodostępnej,
zawierającej
w
szczególności
stwierdzenie, czy kandydat na kierownika wskazany przez wnioskodawcę daje
rękojmię należytego prowadzenia apteki, Naczelna Rada Aptekarska podjęła
uchwałę nr […] z dnia 27 czerwca 2007 r. w sprawie trybu postępowania przy
stwierdzaniu rękojmi należytego prowadzenia apteki przez kandydata na
stanowisko kierownika apteki. W uchwale tej postanowiono, że w celu wydania
opinii okręgowa rada aptekarska bada, czy nie zachodzą negatywne przesłanki,
które mogą świadczyć o braku rękojmii należytego prowadzenia apteki, do których
to przesłanek zaliczono między innymi „rażący brak wiedzy lub umiejętności
potrzebnych do należytego wypełniania zadań kierownika apteki, potwierdzony
sprawdzeniem w odpowiedniej formie przez okręgową radę aptekarską bądź
powołaną przez nią kompetentną komisję” (§ 4 pkt 7 uchwały). Ponadto w § 6
przedmiotowej uchwały upoważniono okręgowe rady aptekarskie do powoływania
komisji, które w razie potrzeby przeprowadzą postępowania wyjaśniające mające
na celu sprawdzenie okoliczności, o których mowa w § 4 pkt 7, w szczególności
sprawdzenie znajomości przepisów prawa dotyczących kierowania apteką, a ze
swoich prac sporządzą protokoły, które przedstawią niezwłocznie okręgowej radzie
aptekarskiej”.
Minister Zdrowia zaskarżył przedmiotową uchwałę w zakresie § 4 pkt 7 oraz
§ 6, zarzucając jej naruszenie art. 39 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 29 pkt 5 ustawy z
dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich (jednolity tekst: Dz.U. z 2008 r. Nr
136, poz. 856 ze zm.) w związku z art. 88 ust. 2 oraz art. 99 ust. 4a ustawy z dnia 6
września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (jednolity tekst: Dz.U. z 2008 r. Nr 45, poz.
271, ze zm.), przez uchwalenie w tychże postanowieniach regulacji niezgodnych z
normami
wyżej
wymienionych
przepisów,
a
polegających
na
przyznaniu
okręgowym radom aptekarskim dodatkowych kompetencji w zakresie wydawania
opinii w sprawach udzielania lub cofania koncesji na prowadzenie aptek lub
hurtowni, wykraczających poza uprawnienia przyznane tym radom przez przepisy
prawa powszechnie obowiązującego. Skarżący wniósł o uchylenie uchwały w
zaskarżonej części, jako niezgodnej z prawem.
Pismem procesowym z 29 maja 2013 r. Naczelna Rada Aptekarska
poinformowała o uchyleniu § 4 pkt 7 i § 6 uchwały nr […] z dnia 27 czerwca 2007 r.
kolejną uchwałą nr […] z dnia 28 maja 2013 r. i wniosła o umorzenie postępowania
zainicjowanego skarga Ministra Zdrowia. Pełnomocnik skarżącego na rozprawie
przed Sądem Najwyższym poparł powyższy wniosek.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Przepis art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich
(jednolity tekst: Dz.U. z 2008 r. Nr 136, poz. 856 ze zm.) przewiduje możliwość
zaskarżenia przez ministra do spraw zdrowia uchwał organów okręgowych izb
aptekarskich lub Naczelnej Rady Aptekarskiej pod zarzutem ich niezgodności z
prawem w terminie trzech miesięcy od dnia powzięcia wiadomości o uchwale.
Przepis ten w sposób niepełny reguluje postępowanie przed Sądem Najwyższym
ze skargi Ministra Zdrowia, stanowiąc jedynie o możliwości utrzymania w mocy
zaskarżonej uchwały lub jej uchyleniu. Przepis ten nie odsyła do żadnych dalszych
unormowań proceduralnych. W rezultacie tego wypada stwierdzić, że występuje
luka w prawie odnośnie do szczegółowej regulacji tegoż postępowania, m.in. w
sytuacjach analogicznych do zaistniałej w przedmiotowej sprawie. Lukę tę należy
wypełnić w drodze analogii, stosując odpowiednio przepisy proceduralne najlepiej
odpowiadające charakterowi rozpoznawanego środka prawnego. Zdaniem Sądu
Najwyższego, unormowana powyższym przepisem skarga Ministra Zdrowia jest
szczególnym środkiem zaskarżenia i dlatego należy stosować do niej przepisy o
skardze kasacyjnej. W niniejszym przypadku, wobec podjęcia przez Naczelną Radę
Aptekarską nowej uchwały, uchylającej uchwałę nr […] z dnia 27 czerwca 2007 r. w
zaskarżonej przez Ministra Zdrowia części, wydanie wyroku w sprawie sądowej
zapoczątkowanej skargą Ministra, stało się zbędne. W tej sytuacji należało - na
zasadzie stosowanego odpowiednio przepisu art. 355 § 1 k.p.c. w związku z 391 §
1 k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c. - umorzyć postępowanie.