Supreme Court allows Minister to annul election rule violating term limits for nursing council chair.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court annulled a resolution by the District Nursing and Midwives Congress selecting a chairperson for the third consecutive term. The Minister of Health argued this violated statutory term limits, while the District Chamber claimed the resolution was merely confirmatory and not a binding act. The court ruled that the resolution constituted the final act of the election process and its content directly contradicted the law's prohibition on three consecutive terms.
Legislator headnote
AI generatedArt. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie pielęgniarek i położnych; Art. 14 ust. 2 ustawy o samorządzie pielęgniarek i położnych: A resolution confirming election results constitutes a binding act subject to annulment if it violates statutory term limits for officeholders.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III ZS 6/08
POSTANOWIENIE
Dnia 2 października 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jerzy Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Herbert Szurgacz
SSA Halina Kiryło
Protokolant Edyta Jastrzębska
w sprawie ze skargi Ministra Zdrowia
na uchwałę nr […] V Sprawozdawczo - Wyborczego Okręgowego Zjazdu
Pielęgniarek i Położnych z dnia … 2007 r., w sprawie wyboru Przewodniczącej
Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych
po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw
Publicznych w dniu 2 października 2008 r.,
uchyla zaskarżoną uchwałę
Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 czerwca 2008 r. Minister Zdrowia wniosła o przywrócenie
terminu do zaskarżenia uchwały nr […] V Sprawozdawczo – Wyborczego
Okręgowego Zjazdu Pielęgniarek i Położnych z dnia … 2007 r. w sprawie wyboru
Przewodniczącej Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych.
Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2008 r. Sąd Najwyższy przywrócił termin
do wniesienia skargi.
W skardze wniesionej do Sądu Najwyższego na podstawie art. 6 ust. 1
ustawy z dnia 19 kwietnia 1991 r. o samorządzie pielęgniarek i położnych (Dz.U.
Nr 41, poz. 178 ze zm.) Minister Zdrowia zaskarżyła w całości Uchwałę nr […] V
Sprawozdawczo – Wyborczego Okręgowego Zjazdu Pielęgniarek i Położnych z
dnia … 2007 r. w sprawie wyboru Przewodniczącej Okręgowej Rady Pielęgniarek i
Położnych wnosząc o jej uchylenie w całości. Zaskarżonej uchwale zarzucono
sprzeczność z art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 19 kwietnia 1991 r. o samorządzie
pielęgniarek i położnych polegającą na wyborze T. K. na funkcję Przewodniczącej
Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych na trzecią następującą po sobie
kadencję.
W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że V Sprawozdawczo –
Wyborczy Okręgowy Zjazd Pielęgniarek i Położnych Uchwałą nr […] z dnia …
2007 r. wybrał T. K. na Przewodniczącą Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych,
chociaż pełniła ona funkcję Przewodniczącej Okręgowej Izby Pielęgniarek i
Położnych, w poprzednich dwóch kadencjach: (1999 - 2003 i 2003 - 2007).
Natomiast według art. 14 ust. 2 ustawy o samorządzie pielęgniarek i położnych, tę
samą funkcję można pełnić w organach izby nie dłużej niż przez dwie następujące
po sobie kadencje.
W postępowaniu przed Sądem Najwyższym uczestniczyli: w imieniu Ministra
Zdrowia jego pełnomocnik będący radcą prawnym, w imieniu Okręgowej Izby
Pielęgniarek i Położnych jej pełnomocnik będący radcą prawnym, w imieniu
Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych jej pełnomocnik będący radcą prawnym.
Pełnomocnik
Ministra
Zdrowia
wniósł
o
uchylenie
zaskarżonej
uchwały,
pełnomocnik Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych wniósł o utrzymanie w mocy
zaskarżonej uchwały. Pełnomocnik Naczelnej Izby Pielęgniarek i Położnych wniósł
o oddalenie skargi z tego względu, że zaskarżona uchwała nie jest aktem wyboru
przewodniczącej Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych. Natomiast na wypadek
gdyby Sąd Najwyższy nie podzielał takiej przesłanki rozstrzygnięcia wniósł
ewentualnie o uchylenie zaskarżonej uchwały.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Przedstawiony przez Ministra Zdrowia stan faktyczny sprawy nie został
zakwestionowany przez biorące udział w sprawie właściwe organy samorządu
pielęgniarek i położnych. Jest zatem bezsporne, że T. K. została wybrana na
przewodniczącą
Okręgowej
Rady
Pielęgniarek
i
Położnych
przez
V
Sprawozdawczo-Wyborczy Okręgowy Zjazd Pielęgniarek i Położnych na kadencję
przypadającą na lata 2007-2011 pomimo tego, że T. K. tę samą funkcję pełniła w
poprzednich dwóch kadencjach.
Uczestniczące w sprawie organy samorządu pielęgniarek i położnych
przyznały również to, że przedmiotowy akt wyboru T. K. stanowi naruszenie art. 14
ust. 2 ustawy z dnia 19 kwietnia 1991 r. o samorządzie pielęgniarek i położnych
(Dz.U. Nr 41, poz. 178 ze zm.), skoro przepis ten jednoznacznie zakazuje sytuacji,
która w sprawie zaistniała („Tę samą funkcję w organach izby można pełnić nie
dłużej niż przez dwie następujące po sobie kadencje”).
Wobec niebudzących wątpliwości powyższych okoliczności, jedyny sporny
problem sprawy wynika ze stanowiska Naczelnej Izby Pielęgniarek i Położnych,
która uważa, iż wybór T. K. stanowi konsekwencję procedury wyborczej
przeprowadzonej przez V Sprawozdawczo-Wyborczy Okręgowy Zjazd Pielęgniarek
i Położnych. Według tego poglądu T. K. została wybrana bezpośrednio przez Zjazd
co wynika z odpowiedniego protokołu Komisji Skrutacyjnej tego Zjazdu. Natomiast
powołana w skardze uchwała nr […] jest potwierdzeniem dokonanego już wyboru a
nie
aktem
ten
wybór konstytuującym. Jeżeli
zatem
–
według poglądu
przedstawionego przez pełnomocnika Naczelnej Izby Pielęgniarek i Położnych –
aktu wyborczego nie można utożsamić ze wskazaną uchwałą, to nie istnieje
substrat zaskarżenia, o którym mowa w art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie
pielęgniarek i położnych.
Sąd Najwyższy nie podzielił powyższych zastrzeżeń.
Zaskarżona uchwała oparta została – co zaznaczono w jej treści – na
podstawie art. 23 pkt 4 ustawy o samorządzie pielęgniarek i położnych,
określającym
kompetencję
okręgowego
zjazdu,
między
innymi,
odnośnie
dokonania wyboru przewodniczącego okręgowej rady. Należy stąd wnosić, że
okręgowy
Zjazd
Pielęgniarek
i
Położnych
uznał
za
potrzebne
podjęcie
przedmiotowej uchwały w celu – jak to wynika z jej § 1 – stwierdzenia, że
dokonano wyboru Pani T. K. na Przewodniczącą Okręgowej Rady Pielęgniarek i
Położnych. Z takiego sformułowania § 1 uchwały można wyprowadzać ustalenie,
że także w ocenie organu, który tę uchwałę podjął, miała ona znaczenie
stwierdzenia wyboru dokonanego i zarejestrowanego w protokole Komisji
Skrutacyjnej V Sprawozdawczo-Wyborczego Okręgowego Zjazdu Pielęgniarek i
Położnych. Jednakże dla rozstrzygnięcia kwestii dotyczącej kompetencji Ministra
Zdrowia do zaskarżenia uchwały organu izby „pod zarzutem sprzeczności z
prawem” (art. 6 ust. 1 ustawy) decydujące znaczenie mają dwa fakty, które z
pewnością zaistniały. Po pierwsze, że uchwała właściwego organu izby,
niezależnie od jej charakteru prawnego, została podjęta i po drugie, że pozostaje
ona w sprzeczności z art. 14 ust. 2 ustawy. Sprzeczność ta zachodzi między
potwierdzonym uchwałą wynikiem wyboru, a ustalonym zakazem wybierania na
trzecią następującą po sobie kadencję. Natomiast samo podjęcie przedmiotowej
uchwały stanowiło – o czym wolno wnioskować z jej treści – swoiste zakończenie
procedury wyborczej przyjętej i zastosowanej w tym wypadku przez Okręgowy
Zjazd. Należy przy tym podkreślić, że zarzuty skargi nie dotyczyły przepisów
postępowania albo tych przepisów które dotyczą kompetencji Okręgowego Zjazdu
do podejmowania uchwał (por. art. 23 ust. 4 w związku z ust. 8 ustawy), ale
koncentrowały się wyłącznie na sprzeczności merytorycznej treści zaskarżonej
uchwały z prawem. Sprzeczność ta rzeczywiście występuje pomiędzy wynikiem
wyboru stwierdzonym zaskarżoną uchwałą, a ustawowym zakazem dokonania
takiego wyboru.
W przedstawionych okolicznościach sprawy Sąd Najwyższy – wbrew
zastrzeżeniom organów Samorządu Pielęgniarek i Położnych uznał kompetencję
Ministra Zdrowia do żądania uchylenia zaskarżonej uchwały z powodu jej
sprzeczności z art. 14 ust. 2 ustawy mając na uwadze, że - jak to ustalono w
postępowaniu przed Sądem Najwyższym – samorząd pielęgniarek i położnych nie
skorzystał z przysługującego mu uprawnienia do uchylenia uchwały sprzecznej z
prawem (por. art. 33 ust. 4 ustawy). Podzielając zasadność skargi należało uchylić
zaskarżoną uchwałę (art. 6 ust. 1 in fine ustawy).