III ZS 10/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III ZS 10/08

POSTANOWIENIE

Dnia 12 lutego 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jerzy Kwaśniewski (przewodniczący)

SSN Katarzyna Gonera (sprawozdawca)

SSN Zbigniew Myszka

w sprawie ze skargi Ministra Sprawiedliwości

na uchwałę Naczelnej Rady Adwokackiej nr […] z dnia … 2008 r., w sprawie

zmiany Regulaminu aplikacji adwokackiej, w zakresie w jakim dokonuje zmiany

przepisów § 2 ust.2 i dodaje ust.3 w § 2 Regulaminu aplikacji adwokackiej,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 12 lutego 2009 r.,

umarza postępowanie.

UZASADNIENIE

Pismem z 30 września 2008 r. Minister Sprawiedliwości wniósł, na podstawie

art. 14 Prawa o adwokaturze, o uchylenie uchwały nr […] Naczelnej Rady

Adwokackiej z … 2008 r. w sprawie zmiany Regulaminu aplikacji adwokackiej w

zakresie, w jakim dokonywała ona zmiany § 2 ust. 2 i dodawała ust. 3 w § 2

Regulaminu aplikacji adwokackiej.

Pismem z 5 grudnia 2008 r. Minister Sprawiedliwości cofnął skargę z 30

września 2008 r., ponieważ Naczelna Rada Adwokacka podjęła … 2008 r. uchwałę

nr […], w której uwzględniła zastrzeżenia Ministra Sprawiedliwości do uchwały nr

[…]. Zdaniem Ministra Sprawiedliwości, w nowym brzmieniu § 2 ust. 2 Regulaminu

aplikacji adwokackiej nie budzi wątpliwości i nie narusza prawa o adwokaturze. W

tych okolicznościach skarga z 30 września 2008 r. stała się bezprzedmiotowa.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

1. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym

(Dz.U. Nr 240 poz. 2052 ze zm.), Sąd Najwyższy jest organem władzy sądowniczej,

powołanym między innymi do: 1) sprawowania wymiaru sprawiedliwości przez: a)

zapewnienie w ramach nadzoru zgodności z prawem oraz jednolitości orzecznictwa

sądów powszechnych i wojskowych przez rozpoznawanie kasacji oraz innych

środków odwoławczych, b) podejmowanie uchwał rozstrzygających zagadnienia

prawne, c) rozstrzyganie innych spraw określonych w ustawach; 4) wykonywania

innych czynności określonych w ustawach. Natomiast zgodnie z art. 14 ust. 1

Prawa o adwokaturze, Minister Sprawiedliwości zwraca się do Sądu Najwyższego o

uchylenie sprzecznych z prawem uchwał organów adwokatury, w terminie 6

miesięcy od daty ich doręczenia, a stosownie do art. 14 ust. 2 tej ustawy Sąd

Najwyższy utrzymuje zaskarżoną uchwałę w mocy lub uchyla uchwałę i przekazuje

sprawę do ponownego rozpoznania właściwemu organowi adwokatury z ustaleniem

wytycznych co do sposobu jej załatwienia. Skargę spóźnioną Sąd Najwyższy

pozostawia bez rozpoznania.

2. Z systemowej wykładni powołanych przepisów wynika jednoznacznie, że

Sąd Najwyższy rozpoznając wniosek Ministra Sprawiedliwości o uchylenie

sprzecznej z prawem uchwały Naczelnej Rady Adwokackiej sprawuje wymiar

sprawiedliwości poprzez rozstrzyganie innych, niż określone w art. 1 pkt 1 lit. a-b

ustawy o Sądzie Najwyższym, spraw określonych w ustawach. Przedmiotem

postępowania przed Sądem Najwyższym jest publicznoprawna kwestia legalności

uchwał organów samorządu adwokackiego, a przepisy Prawa o adwokaturze nie

zawierają przepisu o stosowaniu do tych spraw przepisów Kodeksu postępowania

cywilnego. W związku z powyższym do sprawy, o której mowa w art. 14 ust. 1

Prawa o adwokaturze, nie stosuje się Kodeksu postępowania cywilnego, w

szczególności części dotyczącej apelacji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z

21 marca 2006 r., III SO 8/06, OSNP z 2007 r. nr 9-10, poz. 149).

3. Mając na względzie, że Prawo o adwokaturze zawiera lukę, nie określając

według jakich przepisów toczy się przed Sądem Najwyższym postępowanie ze

skargi Ministra Sprawiedliwości, lukę tę należy wypełnić w drodze analogii, stosując

odpowiednio

przepisy

procedury

najlepiej

odpowiadającej

charakterowi

rozpatrywanego środka prawnego. W postanowieniu z 24 maja 1994 r., I PO 6/94,

Sąd Najwyższy przyjął, że skarga Ministra Sprawiedliwości na uchwałę samorządu

notarialnego jest szczególnym środkiem zaskarżenia i dlatego należy stosować do

niej odpowiednio przepisy k.p.c. o rewizji. W aktualnym stanie prawnym oznacza to,

że per analogiam należy stosować przepisy dotyczące postępowania kasacyjnego.

4. Zgodnie z art. 39821 k.p.c. skargę kasacyjną cofnąć może sama strona.

Cofnięcie skargi kasacyjnej nie wymaga zatem zgody drugiej strony postępowania,

Sąd Najwyższy jest zaś związany oświadczeniem skarżącego o cofnięciu skargi.

5. Mając

powyższe

na

względzie,

postępowanie

ze

skargi

Ministra

Sprawiedliwości należało – wskutek jej cofnięcia - umorzyć na podstawie art. 39821

k.p.c. w związku z art. 391 § 2 k.p.c. (stosowanych per analogiam).