Legislator Case Law & Legislation
III USKP 89/24 AI generated

Supreme Court dismisses request to supplement judgment due to lack of specific restitution claim details.

Case Number III USKP 89/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Social Insurance Institution requested the Supreme Court to supplement its November 2024 judgment regarding the return of overpaid bridge pension benefits. The court rejected this request because the restitution application failed to specify the claim's type, amount, or legal basis with necessary factual precision. Consequently, the court could not evaluate the restitution's merits as it lacked the factual foundation required for a new assessment of the owed amount.

Legislator headnote

AI generated

Art. 415 ust. 1 k.p.c.; Art. 410 k.c.: A request for restitution in cassation proceedings must contain a precisely formulated claim specifying the type, amount, and legal/factual basis; without such specificity, the court cannot conduct the necessary factual and legal assessment required for a new evaluation of the disputed sum.

Keywords

AI generated
restitution claim supplementing judgment cassation procedure specific claim details bridge pension benefits factual basis requirement Social Insurance Institution

Cited Legislation

AI generated
Art. 415 ust. 1 k.p.c.
Jak trafnie wyjaśniono w dotychczasowym orzecznictwie (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 marca 2024 r., II USKP 41/23, LEX 3692592 wraz z powołaną w nim judykaturą) mający zastosowanie również w postępowaniu kasacyjnym art. 415 zdanie pierwsze k.p.c.
Art. 410 k.c.
Wniosek restytucyjny jest równoważny powództwu o zwrot nienależnego świadczenia w rozumieniu art. 410 k.c. (wyrok Sądu Najwyższego z 18 czerwca 2024 r., III PSKP 5/24, Legalis nr 3097194).
art. 410 k.c
Wniosek restytucyjny jest równoważny powództwu o zwrot nienależnego świadczenia w rozumieniu art. 410 k.c.
art. 527 k.c
Komentarz, Warszawa 2024, art. 527 k.c., pkt IV) stanowi naturalną przeszkodę w dokonaniu merytorycznej oceny zasadności wniosku restytucyjnego i tym samym wyklucza możliwość jego rozpoznania w postępowaniu kasacyjnym w zakresie ustalenia wysokości świadczenia podlegającego zwrotowi.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

III USKP 89/24 POSTANOWIENIE Dnia 14 stycznia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Żywicka (przewodniczący)‎SSN Robert Stefanicki (sprawozdawca)‎SSN Renata Żywicka w sprawie z odwołania J. S.‎od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Ostrowie Wielkopolskim‎o emeryturę pomostową,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 14 stycznia 2025 r.,‎wniosku organu rentowego o uzupełnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 13 listopada 2024 r. oddala wniosek o uzupełnienie wyroku. Robert Stefanicki Agnieszka Żywicka Renata Żywickał.n

UZASADNIENIE

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Ostrowie Wielkopolskim złożył wniosek o uzupełnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 13 listopada 2024 roku, III USKP 89/24 w zakresie rozstrzygnięcia o zwrocie spełnionego świadczenia przez J. S. na rzecz organu rentowego świadczenia oraz przeprowadzenie dowodu z pisma z dnia 24 grudnia 2024 roku Wydziału Obsługi Emerytur Pomostowych informującego o okresie i wysokości wypłaconego świadczenia, a także decyzji z dnia 1 sierpnia 2023 roku o przyznaniu emerytury pomostowej oraz dodatkowym rocznym świadczeniu pieniężnym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek organu rentowego o uzupełnienie wyroku jest bezzasadny. Sąd Najwyższy uznał, że sformułowany w skardze kasacyjnej wniosek organu rentowego o zwrocie spełnionego świadczenia nie zawierał żądania zwrotu spełnionego świadczenia sprecyzowanego co do rodzaju roszczenia oraz jego wysokości lub podstawy prawnej i faktycznej obejmującej fakty i dowody wykazujące zaistnienie przesłanek wniosku. Jak trafnie wyjaśniono w dotychczasowym orzecznictwie (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 marca 2024 r., II USKP 41/23, LEX 3692592 wraz z powołaną w nim judykaturą) mający zastosowanie również w postępowaniu kasacyjnym art. 415 zdanie pierwsze k.p.c. nie stanowi materialnoprawnej podstawy roszczenia o zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia.

Wniosek restytucyjny jest równoważny powództwu o zwrot nienależnego świadczenia w rozumieniu art. 410 k.c. (wyrok Sądu Najwyższego z 18 czerwca 2024 r., III PSKP 5/24, Legalis nr 3097194). Ocena zasadności takiego powództwa co do wysokości świadczenia powinna być zatem przeprowadzana na podstawie zindywidualizowanej analizy, opartej na wszechstronnym rozważeniu konkretnych okoliczności sprawy. W sprawie jednak nie było podstaw do ustaleń, które pozwoliłyby stwierdzić, jaka kwota wymagałaby zwrotu na dzień wydania wyroku, ponieważ wniosek organu rentowego o przeprowadzenie dowodów został złożony po przedmiotowym rozstrzygnięciu dnia 24 grudnia 2024 roku wraz z wnioskiem o uzupełnienie postępowania.

Podkreślenia wymaga, że Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową, a w toku rozpoznania wniosku restytucyjnego pozostaje konieczne poczynienie całkowicie nowych ustaleń faktycznych i z reguły dokonanie ocen prawnych (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2013 r., I CSK 323/12, LEX nr 1308002 wraz z przytoczonym orzecznictwem). Brak odpowiednio sformułowanej podstawy faktycznej wniosku restytucyjnego, w tym nieprzytoczenie okoliczności faktycznych uzasadniających taki wniosek albo ich powołanie w sposób wybiórczy na dzień wydania wyroku (zob. przykładowo J.

Pisuliński (w:) P. Machnikowski (red.), Zobowiązania. Część ogólna. Tom II. Komentarz, Warszawa 2024, art. 527 k.c., pkt IV) stanowi naturalną przeszkodę w dokonaniu merytorycznej oceny zasadności wniosku restytucyjnego i tym samym wyklucza możliwość jego rozpoznania w postępowaniu kasacyjnym w zakresie ustalenia wysokości świadczenia podlegającego zwrotowi. Sąd Najwyższy uznał, że brak było podstaw do uwzględnienia wniosku o uzupełnienie wyroku, o czym rozstrzygnięto w sentencji.(J.K.)[a.ł]