III USKP 70/25 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedPełnomocnik Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie złożył do Sądu Najwyższego skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 14 października 2024 r., sygn. akt III AUa 118/22, którym Sąd drugiej instancji oddalił apelację organu rentowego od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z 4 listopada 2021 r., sygn. akt VII U 1140/21. Sąd pierwszej instancji uwzględnił odwołania W.N. od decyzji organu rentowego z 27 czerwca 2017 r.W piśmie procesowym z 25 czerwca 2025 r. (data prezentaty) pełnomocnik organu rentowego cofnął skargę kasacyjną i wniósł o umorzenie postępowania oraz nieobciążanie organu rentowego kosztami postępowania.
Legislator headnote
AI generatedart. 391 § 2 k.p.c, art. 39821 k.p.c, art. 102 k.p.c; III USKP 70/25 · Sąd Najwyższy: akt III AUa 118/22, którym Sąd drugiej instancji oddalił apelację organu rentowego od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z 4 listopada 2021 r., sygn. akt VII U 1140/21. Sąd pierwszej instancji uwzględnił odwołania W.N. od decyzji organu rentowego z 27 czerwca 2017 r.W piśmie procesowym z 25 czerwca 2025 r. (data prezentaty) pełnomocnik organu rentowego cofnął skargę kasacyjną i wniósł o umorzenie postępowania oraz nieobciążanie organu rentowego kosztami postępowania.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
III USKP 70/25 POSTANOWIENIE Dnia 17 lipca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Góra-Błaszczykowska w sprawie z odwołania W.N.od decyzji Dyrektora Zakładu Emerytalno - Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawieo wysokość emerytury i renty funkcjonariuszy służb mundurowych,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 17 lipca 2025 r.,na skutek skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniuz dnia 14 października 2024 r., sygn. akt III AUa 118/22, 1. umarza postępowanie kasacyjne;
2. odstępuje od obciążania organu rentowego kosztami postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Pełnomocnik Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie złożył do Sądu Najwyższego skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 14 października 2024 r., sygn. akt III AUa 118/22, którym Sąd drugiej instancji oddalił apelację organu rentowego od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z 4 listopada 2021 r., sygn. akt VII U 1140/21. Sąd pierwszej instancji uwzględnił odwołania W.N. od decyzji organu rentowego z 27 czerwca 2017 r.W piśmie procesowym z 25 czerwca 2025 r. (data prezentaty) pełnomocnik organu rentowego cofnął skargę kasacyjną i wniósł o umorzenie postępowania oraz nieobciążanie organu rentowego kosztami postępowania.
Rozpoznanie skargi kasacyjnej stało się bezprzedmiotowe a postępowanie podlegało umorzeniu, bowiem cofnięcie skargi kasacyjnej jest w interesie odwołującego się, który nie składał własnej skargi kasacyjnej.Z uwagi na cofnięcie skargi kasacyjnej oraz opierając się na podstawie art. 391 § 2 k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł zatem jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c. [KK][SOP]