Legislator Case Law & Legislation
III USK 89/22 AI generated

III USK 89/22 · Sąd Najwyższy

Case Number III USK 89/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

W wyroku z dnia 25 listopada 2021 r., sygn. akt III AUa 814/20, Sąd Apelacyjny w Rzeszowie – w sprawie z odwołania K. N. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Rzeszowie – oddalił apelację odwołującej się od wyroku Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie z dnia 14 października 2020 r., sygn. akt IV U 1918/19, w którym Sąd Okręgowy oddalił odwołanie K.N. od decyzji organu rentowego z dnia 29 sierpnia 2019 r., w której ZUS przyznał K. N. emeryturę od 3 lipca 2019 r. tj. od osiągnięcia wieku emerytalnego.Powyższy wyrok Sądu Apelacyjnego odwołująca się zaskarżyła skargą kasacyjną.

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c, art. 3984 § 2 k.p.c, art. 3989 § 2 k.p.c; III USK 89/22 · Sąd Najwyższy: Twierdzeń tych – poza prostym odwołaniem się do podstaw skargi – skarżąca nie precyzuje we wskazaniu żadnego przepisu prawa, z naruszeniem którego byłaby związana postulowana oczywista zasadność skargi kasacyjnej. Poza przedstawieniem w uzasadnieniu wniosku prezentowanej w orzecznictwie płaszczyzny definicyjnej przyczyny przyjęcia skargi do rozpoznania określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. – w skardze nie przedstawiono odpowiedniej argumentacji wykazującej oczywistą zasadność skargi w rozumieniu powołanego przepisu.Wypada przypomnieć, że wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienie (art. 3984 § 2 k.p.c.) podlegają rozpoznaniu na etapie tzw.

Keywords

AI generated
pension rights reapplication for disability pension social security litigation pension overpayment setoff grounds for cassation termination of pension

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c
Nie można jednak uznać, że skarżąca wykazała istnienie przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Wykazanie podnoszonej w skardze oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Nie można jednak uznać, że skarżąca wykazała istnienie przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Wykazanie podnoszonej w skardze oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art.
art. 3984 § 2 k.p.c
– w skardze nie przedstawiono odpowiedniej argumentacji wykazującej oczywistą zasadność skargi w rozumieniu powołanego przepisu.Wypada przypomnieć, że wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienie (art. 3984 § 2 k.p.c.) podlegają rozpoznaniu na etapie tzw.
art. 3989 § 2 k.p.c
3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy postanowił zgodnie z art. 3989 § 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
V CSK 204/06
III PK 70/07
I UK 283/07
II PK 352/07
I UK 218/07
II UK 317/07
AI generated
II USK 488/21
Sąd Apelacyjny w […] III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z 11 stycznia 2021 r., III AUa […], oddalił apelację odwołującego się W.
I USK 815/26
I USK 815/26 POSTANOWIENIE Dnia 11 maja 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Robert Stefanicki w sprawie z odwołania A.
III AUa 2268/13
M. wystąpiła z odwołaniem od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 16.04.2013r., którą to decyzją odmówiono jej uchylenia decyzji z dnia 10.10.2011, w części w jakiej decyzja ta zawiesza - na podstawie art.28 ustawy z dnia 16.12.2010r – o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 257, poz.1726 z późn.zm.) w związku z art.103a ustawy z dnia 17.12.1998r – o emeryturach i rentach z FUS (tj: Dz. U z 2009r Nr 153 poz.1227 ze zm) - prawo do emerytury za okres od dnia 1.10.2011r do dnia 21.11.2012r.
III AUa 620/25
Decyzją z dnia 14 listopada 2024 r., znak: (...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z., po rozpatrzeniu wniosku ubezpieczonego S.
III AUa 417/13
K. w skardze o wznowienie postępowania złożonej do Sądu Okręgowego w Ostrołęce domagała się wznowienia postępowania w sprawie tego Sądu III U 855/11 zakończonej prawomocnym wyrokiem z 31 stycznia 2012 r. poprzez nakazanie wypłaty emerytury wraz z odsetkami od 1 października 2011 r. Wskazała, że art. 28 ustawy o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. Nr 257, poz. 1726) w oparciu o który organ rentowy zawiesił jej prawo do świadczenia został uznany za niezgodny z Konstytucją.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III USK 89/22 POSTANOWIENIE Dnia 23 marca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Staryk w sprawie z odwołania K. N.‎od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Rzeszowie‎o wysokość emerytury,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 23 marca 2023 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej odwołującej się od wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie‎z dnia 25 listopada 2021 r., sygn. akt III AUa 814/20, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

W wyroku z dnia 25 listopada 2021 r., sygn. akt III AUa 814/20, Sąd Apelacyjny w Rzeszowie – w sprawie z odwołania K. N. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Rzeszowie – oddalił apelację odwołującej się od wyroku Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie z dnia 14 października 2020 r., sygn. akt IV U 1918/19, w którym Sąd Okręgowy oddalił odwołanie K.N. od decyzji organu rentowego z dnia 29 sierpnia 2019 r., w której ZUS przyznał K. N. emeryturę od 3 lipca 2019 r. tj. od osiągnięcia wieku emerytalnego.Powyższy wyrok Sądu Apelacyjnego odwołująca się zaskarżyła skargą kasacyjną.

W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w świetle przytoczonych podstaw skargi kasacyjnej i poniższego ich uzasadniania albowiem w przedmiotowej sprawie doszło do kwalifikowanego naruszenia przepisów prawa materialnego jak i procesowego polegającego na oczywistości widocznej prima facie przy zastosowaniu podstawowej wiedzy prawniczej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna odwołującej się nie kwalifikuje się do przyjęcia jej do merytorycznego rozpoznania. Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W związku z tym wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinien wskazywać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w powołanym przepisie, a jego uzasadnienie zawierać argumenty świadczące o tym, że rzeczywiście, biorąc pod uwagę sformułowane w ustawie kryteria, istnieje potrzeba rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy.Wniesiona w sprawie skarga kasacyjna zawiera wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania uzasadniony w ten sposób, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.).

Nie można jednak uznać, że skarżąca wykazała istnienie przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Wykazanie podnoszonej w skardze oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) – jako przyczyny przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania – wymagałoby przedstawienia tego, w czym wyraża się „oczywista zasadność” skargi oraz argumentacji wykazującej, że rzeczywiście skarga jest oczywiście uzasadniona (postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, LEX nr 198531, z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 204/06, LEX nr 421035, z dnia 9 stycznia 2008 r., III PK 70/07, LEX nr 448289, z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07, LEX nr 448205, z dnia 3 kwietnia 2008 r., II PK 352/07, LEX nr 465859 i z dnia 5 września 2008 r., I CZ 64/08).

Podczas, gdy dla uwzględnienia skargi wystarczy, że jej podstawa jest usprawiedliwiona, to dla przyjęcia skargi do rozpoznania – z uwagi na jej oczywistą zasadność w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. – niezbędne jest wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby wchodzenia w szczegóły, czy dokonywania pogłębionej analizy tekstu wchodzących w grę przepisów i doszukiwania się ich znaczenia (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 16 września 2003 r., IV CZ 100/03, LEX nr 82274, z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, LEX nr 375616, z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/07, LEX nr 453107, z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08, LEX nr 490364, z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08, LEX nr 491538 i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08, LEX nr 494134).

W judykaturze podkreśla się, że przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia. Sam zarzut naruszenia (nawet oczywistego) określonego przepisu (przepisów) nie prowadzi wprost do oceny, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02, OSNP 2004 nr 13, poz. 230, z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, LEX nr 442743, z dnia 11 kwietnia 2008 r., I UK 46/08, LEX nr 469185 i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 37/08, LEX nr 494133 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 października 2013 r., III SK 11/13, LEX nr 1380967).Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie spełnia powyższych wymogów; nie wykazuje, aby w sprawie występował stan „oczywistej zasadności” skargi kasacyjnej w rozumieniu przepisu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Oczywistą zasadność skargi kasacyjnej skarżąca ogranicza do ogólnikowego twierdzenia, że „w przedmiotowej sprawie doszło do kwalifikowanego naruszenia przepisów prawa procesowego, jak i materialnego, wskazanych w podstawach zarzutów kasacyjnych”.

Twierdzeń tych – poza prostym odwołaniem się do podstaw skargi – skarżąca nie precyzuje we wskazaniu żadnego przepisu prawa, z naruszeniem którego byłaby związana postulowana oczywista zasadność skargi kasacyjnej. Poza przedstawieniem w uzasadnieniu wniosku prezentowanej w orzecznictwie płaszczyzny definicyjnej przyczyny przyjęcia skargi do rozpoznania określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. – w skardze nie przedstawiono odpowiedniej argumentacji wykazującej oczywistą zasadność skargi w rozumieniu powołanego przepisu.Wypada przypomnieć, że wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienie (art. 3984 § 2 k.p.c.) podlegają rozpoznaniu na etapie tzw.

„przedsądu”, natomiast przytoczone podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie oceniane są dopiero po przyjęciu skargi kasacyjnej do rozpoznania, w trakcie jej merytorycznego rozpoznawania. Oba te elementy muszą być więc przez skarżącego wyodrębnione, oddzielnie przedstawione i uzasadnione. Sąd Najwyższy w ramach „przedsądu” bada tylko wskazane w skardze okoliczności uzasadniające przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie (postanowienie Sądu Najwyższego z 16 maja 2008 r., I UK 16/08, LexPolonica nr 3058328).Stwierdzając, że nie zachodzą przyczyny przyjęcia skargi, określone w art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy postanowił zgodnie z art. 3989 § 2 k.p.c. ał