Legislator Case Law & Legislation
III USK 355/23 AI generated

III USK 355/23 · Sąd Najwyższy

Case Number III USK 355/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Sąd Okręgowy w Rzeszowie postanowieniem z 6 kwietnia 2023 r. w sprawie z odwołania B. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Rzeszowie w przedmiocie renty socjalnej, oddalił zażalenie odwołującej się od postanowienia Sądu Okręgowego w Rzeszowie z 14 listopada 2022 r. o sprostowaniu wyroku Sądu Okręgowy w Rzeszowie z 28 października 2022 r.Odwołująca się zaskarżyła powyższe postanowienie Sądu Okręgowego skargą kasacyjną. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy: art. 350 § 1 k.p.c., przez wykorzystanie instytucji sprostowania orzeczenia do merytorycznej zmiany treści sentencji wyroku.

Legislator headnote

AI generated

art. 350 § 1 k.p.c, art. 385 k.p.c, art. 397 § 3 k.p.c, art. 391 k.p.c, art. 350 k.p.c, art. 3986 § 3 k.p.c; III USK 355/23 · Sąd Najwyższy: w sprawie z odwołania B. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Rzeszowie w przedmiocie renty socjalnej, oddalił zażalenie odwołującej się od postanowienia Sądu Okręgowego w Rzeszowie z 14 listopada 2022 r. o sprostowaniu wyroku Sądu Okręgowy w Rzeszowie z 28 października 2022 r.Odwołująca się zaskarżyła powyższe postanowienie Sądu Okręgowego skargą kasacyjną. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy: art. 350 § 1 k.p.c., przez wykorzystanie instytucji sprostowania orzeczenia do merytorycznej zmiany treści sentencji wyroku.

Keywords

AI generated
discontinuation of disability benefits pension adjustment social insurance proceedings recovery of social assistance ongoing social benefits proof of legal aid

Cited Legislation

AI generated
art. 350 § 1 k.p.c
Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy: art. 350 § 1 k.p.c., przez wykorzystanie instytucji sprostowania orzeczenia do merytorycznej zmiany treści sentencji wyroku.
art. 385 k.p.c
W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że Sąd drugiej instancji wadliwie oddalił zażalenie na sprostowanie orzeczenia na podstawie art. 385 k.p.c.
art. 397 § 3 k.p.c
art. 391 k.p.c
z art. 391 k.p.c.W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ rentowy wniósł o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądzenie w tym przypadku kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym według norm przepisanych.
art. 350 k.p.c
IV, WKP 2021, komentarz do art. 350 k.p.c., nb.
art. 3986 § 3 k.p.c
art. 102 k.p.c
odrzucił skargę kasacyjną, odstępując od obciążania odwołującej się kosztami postępowania kasacyjnego na podstawie art. 102 k.p.c.[SOP][a.ł] ‎

Cited Case Law

AI generated
I CSK 87/18
Powód B. J. po ostatecznym sprecyzowaniu powództwa wniósł o zasądzenie od pozwanego (…) Bank S.A. kwoty 1.106.101 USD (w tym 287.585,60 USD tytułem utraconych korzyści) z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. W uzasadnieniu pozwu wskazał, że w wyniku podrobienia jego podpisów na dwóch poleceniach przelewu z dnia 28 i 29 kwietnia 2010 r. Bank uzyskał środki pieniężne w wysokości 754.150,30 USD. Gdyby pozwany wbrew woli powoda nie rozdysponował jego środkami pieniężnymi, mógłby je zainwestować w fundusze (…).
V CSK 41/14
I . Przedmiot uzasadnienia Powodem w sprawie jest Stowarzyszenie […] w W. organizacja zbiorowego zarządzania prawami autorskimi, która działa na podstawie zezwolenia Ministra Kultury i Sztuki. Stowarzyszenie to jest uprawnione do zarządzania i ochrony praw autorskich do utworów audiowizualnych, także na polu reemisji w sieci telewizji kablowej. Pozwanym jest Stowarzyszenie O., które rozpowszechnia programy telewizyjne za pośrednictwem sieci kablowej na obszarze miasta O. woj. […]. W pozwie z dnia 12 stycznia 2009 r. powód domagał się zakazania pozwanemu dokonywania reemisji w sieci telewizji kablowej utworów audiowizualnych nadawanych w programach telewizyjnych do czasu zawarcia z powodem umowy licencyjnej oraz zasądzenia od pozwanego na rzecz powoda kwoty 390 337,50 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty.
I CSK 176/17
A.P. wystąpił wnioskiem z dnia 17 września 2012 r. o stwierdzenie, że nabył w drodze zasiedzenia własność nieruchomości położonej w J. przy ul. O. o powierzchni 2323 m2, według podziału geodezyjnego dokonanego w 1997 r., stanowiącej działkę nr 7/13, a aktualnie stanowiącą część nieruchomości gruntowej, tj. działki nr 370, dla której Sąd Rejonowy w P. prowadzi księgę wieczystą o numerze [...]. Uczestnikiem tego postępowania był początkowo tylko M.P., który wystąpił z wnioskiem z dnia 31 lipca 2012 r. przeciwko A.
I UK 110/17
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C.
IV CSK 60/17
Powodowie S. M., K. M. i małoletnia N. M. wystąpili przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Rejonowego w P. o ochronę swoich dóbr osobistych, naruszonych w wyniku bezprawnego ujawnienia informacji o przysposobieniu małoletniej powódki N. M. oraz danych osobowych i adresowych powodów w toku postępowania o zabezpieczenie spadku po E. N. - biologicznej matce małoletniej. Powodowie domagali się pisemnych przeprosin od pozwanego oraz zadośćuczynień na rzecz S. i K. M. w kwocie po 75 000 zł, a na rzecz małoletniej N. M. w kwocie 50 000 zł, z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu.Sąd Okręgowy w L. uwzględnił powództwo w znacznej części.
IV CSK 188/10
Wyrok z dnia 4 listopada 2010 r., IV CSK 188/10 Postanowienie sądu drugiej instancji dotyczące sprostowania wyroku, a w rzeczywistości zmieniające ten wyrok co do istoty, podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną, chyba że skarga kasacyjna w sprawie nie przysługuje. Sędzia SN Jan Górowski (przewodniczący, sprawozdawca) Sędzia SN Krzysztof Pietrzykowski Sędzia SN Bogumiła Ustjanicz Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Joanny K.-T. i Włodzimierza T. przeciwko Iwonie Ż., Przemysławowi Ż., Agacie Ż. i Jakubowi Ż. o ustalenie nieważności umów sprzedaży nieruchomości, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 listopada 2010 r. skargi kasacyjnej pozwanych od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 26 czerwca 2009 r. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu w Gdańsku do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

III USK 355/23 POSTANOWIENIE Dnia 13 listopada 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Żywicka w sprawie z odwołania B. P.‎od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Rzeszowie‎o rentę socjalną,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 13 listopada 2024 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej odwołującej się od postanowienia Sądu Okręgowego w Rzeszowie‎z dnia 6 kwietnia 2023 r., sygn. akt IV Uz 3/23 p-I, 1. odrzuca skargę kasacyjną;

2. nie obciąża skarżącej kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w Rzeszowie postanowieniem z 6 kwietnia 2023 r. w sprawie z odwołania B. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Rzeszowie w przedmiocie renty socjalnej, oddalił zażalenie odwołującej się od postanowienia Sądu Okręgowego w Rzeszowie z 14 listopada 2022 r. o sprostowaniu wyroku Sądu Okręgowy w Rzeszowie z 28 października 2022 r.Odwołująca się zaskarżyła powyższe postanowienie Sądu Okręgowego skargą kasacyjną. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy: art. 350 § 1 k.p.c., przez wykorzystanie instytucji sprostowania orzeczenia do merytorycznej zmiany treści sentencji wyroku.

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i uchylenie postanowienia Sądu Okręgowego w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w wyroku z 28 października 2022 r., względnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu, a ponadto o zasądzenie na jej rzecz kosztów zastępstwa w postępowania kasacyjnym.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca powołała się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że Sąd drugiej instancji wadliwie oddalił zażalenie na sprostowanie orzeczenia na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. art. 397 § 3 k.p.c. w sytuacji, gdy skutkowało ono merytoryczną zmianą sentencji, czym rażąco naruszył art. 350 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 k.p.c.W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ rentowy wniósł o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądzenie w tym przypadku kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym według norm przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W sprawie odwołująca się wywiodła skargę kasacyjną od postanowienia o oddaleniu zażalenia na postanowienie o sprostowaniu wyroku.W orzecznictwie wskazuje się, że instytucja sprostowania wyroku nie może prowadzić do zmiany merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie, a więc dotyczyć treści i rozmiarów świadczenia lub ustaleniu prawa. Tego typu błędy podlegają naprawieniu przez wniesienie apelacji bądź skargi kasacyjnej (wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 6 marca 2019 r., I CSK 87/18, LEX nr 2630624; z dnia 10 listopada 2017 r., V CSK 41/14, OSNC 2018/10, poz. 101; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2018 r., I CSK 176/17, LEX nr 2482574).Zauważyć też można, że w wyroku z 10 maja 2018 r., I UK 110/17, (OSNP 2019 nr 9, poz. 22), Sąd Najwyższy wskazał, że postanowienie sądu drugiej instancji formalnie dotyczące sprostowania wyroku, a w rzeczywistości zmieniające merytorycznie to orzeczenie, podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną (zob. też wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 lutego 2018 r., IV CSK 60/17, LEX nr 2507097).Ponadto w sprawie, w której za dopuszczalną uznano skargę nadzwyczajną od postanowienia sądu drugiej instancji prostującego orzeczenie tego sądu w taki sposób, że nastąpiła ingerencja w jego merytoryczną treść, przypomniano, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego dotyczącym dopuszczalności wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia o sprostowaniu omyłki lub błędu konsekwentnie przyjmuje się, że o charakterze orzeczenia, a co za tym idzie, o jego zaskarżalności, decyduje nie jego nazwa, lecz merytoryczna zawartość (wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 4 listopada 2010 r., IV CSK 188/10, OSNC 2011/7-8/86; z dnia 17 czerwca 2014 r., I CSK 422/13, LEX nr 1532772; z dnia 10 maja 2018 r., I UK 110/17, OSNP 2019 nr 2, poz. 22).W sprawie skarżąca argumentuje, że orzeczenie o oddaleniu zażalenia jest w istocie orzeczeniem sądu drugiej instancji w przedmiocie sprostowania.

Podkreślenia jednak wymaga, że zarówno orzecznictwo, jak i piśmiennictwo łączy dopuszczalność skargi kasacyjnej w takiej konstelacji z okolicznością, że w stanie prawnym mającym zastosowanie w sprawie na postanowienie w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki przez sąd pierwszej instancji przysługiwało zażalenie na podstawie art. 3941a § 1 pkt 8 k.p.c., co nie odnosiło się natomiast do postanowienia wydanego przez sąd drugiej instancji (zob. np. M. Manowska [w:] M. Manowska (red.), Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz.

Tom I. Art. 1-477(16), wyd. IV, WKP 2021, komentarz do art. 350 k.p.c., nb. 5), które nie podlega odrębnemu zaskarżeniu, ani w drodze zażalenia do Sądu Najwyższego, ani też poprzez poziome zażalenie do innego składu sądu drugiej instancji. W sprawie na postanowienie sądu pierwszej instancji o sprostowaniu wyroku przysługiwało zażalenie, które skarżąca wniosła i które zostało oddalone postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 6 kwietnia 2023 r., obecnie zaskarżonym przez skarżącą skargą kasacyjną. W związku z powyższym, przy uwzględnieniu powołanego orzecznictwa i piśmiennictwa, brak jest podstaw do przyjęcia dopuszczalności skargi kasacyjnej wniesionej w sprawie.

Zgodnie z orzecznictwem jedynie bowiem w przypadku, w którym z naruszeniem art. 350 § 1 k.p.c., sąd drugiej instancji wydał orzeczenie o sprostowaniu, niepodlegające odrębnemu zaskarżeniu, będące w istocie rozstrzygnięciem co do meritum sprawy, przy czym nastąpiło to w sprawie, w której skarga kasacyjna jest dopuszczalna, można wnieść od takiego orzeczenia przysługujący na zasadach ogólnych środek zaskarżenia od orzeczenia merytorycznego (wyroku) sądu drugiej instancji w postaci skargi kasacyjnej (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 stycznia 2021 r., IV CSK 403/20, LEX nr 3107886).Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną, odstępując od obciążania odwołującej się kosztami postępowania kasacyjnego na podstawie art. 102 k.p.c.[SOP][a.ł] ‎